La Guiòla (Roergue)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Pagina d’ajuda sus l’omonimia Pels articles omonims, vejatz La Guiòla.
Flag of Occitania.png Vilatge d’Occitània Blason Languedoc.svg

La Guiòla
Laguiole

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
[[Fichièr:Laguiole2.jpg|center|280px|link=|border]]
Cobèrts de lausas a La Guiòla
Geografia fisica
Occitania map.png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 41′ 06″ N 2° 50′ 53″ E / 44.685, 2.84805555556 / 44.685; 2.84805555556
Superfícia 63,06 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
1 342 m
1 000 m
868 m
Geografia politica
Region istorica Roergue Armas de Roergue
Guiana Armas de Guiana
Parçan Aubrac
Estat FrançaFrança
Region
73
Miègjorn-PirenèusBlason Languedoc.svg
Departament
12
Avairon Armas deu Departament d'Avairon
Arrondiment Rodés
Canton La Guiòla
(Capluòc)
Intercom
200023216
Comunautat de comunas Aubrac-La Guiòla
Cònsol Vincent Alazard (2001-2014)
Geografia umana
Autras informacions
Gentilici Laguiolais (en francés)
Còde postal 12210
Còde INSEE 12119
Coordenadas 44° 41′ 06″ N 2° 50′ 53″ E / 44.685, 2.84805555556 / 44.685; 2.8480555555644° 41′ 06″ N 2° 50′ 53″ E / 44.685, 2.84805555556 / 44.685; 2.84805555556

La Guiòla[1][2] (Laguiole en francés) es una comuna d'Occitània, en Roergue, situada dins lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus.

La Guiòla es celèbra per sas especialitats del cotèl e del formatge.

Geografia[modificar | modificar la font]

La comuna es situada en Aubrac, dins lo Massís Central.

Toponimia[modificar | modificar la font]

Lo nom de la comuna (La Glaziole, La Glaiole, Gléole al sègleXIIIen) ven de l'occitan la glèiòla significant « la pichona glèisa »[3],[4].

Istòria[modificar | modificar la font]

Roergue foguèt conquistat l'an 767 per Pépin lo Brèu e los ducs d'Aquitània[5]. Roergue demorèt jos la dependéncia dels comtes de Roergue fins a la mòrt de Joana de Tolosa e del sieu marit Anfós de Peitieus, en 1271. Lo comtat passèt puèi jos la dependéncia dirècta dels reis de França.

Los angleses prenguèron lo Fòrt de La Guiòla e los sieus environs l'an 1355 mas ne foguèron caçats qualques ans mai tard.

Per letras patentas balhadas lo 29 de mai de 1369, Carles V de França donèt la Castelaniá de La Guiòla e las tres autras de Roergue al comte de Rodés, Joan d'Armanhac que l'ajudèt dins la lucha contre los angleses.

Es la una de las quatre castelaniás de Roergue. Compreniá La Guiòla, Curièiras e la Roqueta Bonaval.

Los uganauds de Chirac pilhèron La Guiòla lo 10 de genièr de 1588.

Lo comtat de Rodés anèt per eiretatge a l'ostal de Labrit. Lo comtat vendrà al domeni reial quora Enric de Navarra, comte de Rodés, vendrà lo rei de França Enric IV, en 1589.

Lo Fòrt de La Guiòla èra totjorn quihat en 1620, d'après un acte del notari Brunel, mas existissiá pas mai en 1735.

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2008 2014 Vincent Alazard    
març de 2001 2008      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 Donadas
d · m
 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2012): , totala:
Picto infobox character.png
1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
1 833 1 973 1 928 2 177 2 128 2 178 2 174 2 020 2 115
1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
1 934 1 837 1 996 1 989 1 984 1 930 1 914 1 941 1 871
1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
1 890 1 885 1 767 1 576 1 647 1 509 1 612 1 468 1 366
1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
1 262
1 282
1 291
1 231
1 264
1 248
1 260
1 261
1 269
1 323
2009 2010
1 267
1 322
1 256
1 309

Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  2. Sit Toponimia occitana
  3. La Guiòla : Istòria e patrimòni
  4. Jacques Astor, Diccionari dels noms de familhas e noms de luòcs del Miègjorn de la França, Edicions del Beffroi, 2002, pàg. 379 (rubrique Gleize, Gleyze).
  5. Istòria de Laguiole