Espaliu

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar

Espaliu
Espalion

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Espalion vu depuis la place.jpg
Blason ville fr Espalion (12).svg
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 31′ 13″ N 2° 45′ 45″ E / 44.520331, 2.762525 / 44.520331; 2.762525
Superfícia 36,60 km²
Altituds
 · Maximala
 · Minimala
 
420 m
338 m
Geografia politica
Region istorica Roergue Armas de Roergue
Guiana Armas de Guiana
Estat França Flag of France.svg
Region
76
Lengadòc Rosselhon Miègjorn Pirenèus
Departament
12
Avairon Armas deu Departament d'Avairon
Arrondiment Rodès
Canton Espaliu
Cònsol Éric Picard (2014-2020)
Geografia umana
Autras informacions
Gentilici Espalionnais, Espalionnaises (en francés)
Còde postal 12500
Còde INSEE 12096
www.espalion.fr

Espaliu[1][2] (Espalion en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region de Lengadòc Rosselhon Miègjorn Pirenèus.

Geografia[modificar | modificar la font]

Toponimia[modificar | modificar la font]

Las fòrmas dels sègles X e XI son : Spelevo, Speleu, Speleuvo; cap a 1169 ad Espeleu [3],[4]. Se pòt donc supausar un ancian *Espeleu vengut Espaliu. Coma, en Roergue, -iu e -on se confondon en [-ju] (al revèrs de la majoritat del lengadocian), la grafia francesa es erronèament en -ion e Dauzat postula a tòrt *Spalione, d'un nom d'òme gallo-roman Spalia e sufixe -onem (o una basa preceltica *spal, « bauç ») [5].

Istòria[modificar | modificar la font]

En 1832, Espaliu annexèt Flaujac e Lo Cairòl. Lo Cairòl tornèt venir comuna en 1866.

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març de 2014 2020 Éric Picard divèrs drecha agricultor
1989 2014 Gilbert Cayron UDF, puèi MoDem, puèi UDI  
març de 2001 2008      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • * Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, Espaliu èra canton; es ara burèu centralisator del canton de « Lot et Truyère » (en francés), donc Òlt e Trueire.

Demografia[modificar | modificar la font]


 Donadas
d · m
 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): , totala:
Picto infobox character.png
1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
2 905 2 622 3 304 3 261 3 545 4 082 4 404 4 353 4 318
1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
4 307 4 230 4 330 3 845 4 001 3 832 3 935 3 667 3 787
1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
4 149 3 725 3 716 3 492 3 645 3 391 3 637 4 012 3 660
1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
3 529
3 881
4 422
4 733
4 614
4 360
4 457
4 549
4 477
4 631
2009 2010
4 409
4 561
4 341
4 492
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • en 1832, Espaliu annexèt Flaujac (188 abitants en 1800) e Lo Cairòl (284 abitants en 1800), mas tanlèu 1806 aquelas comunas son recensadas amb una autra - probablament Espaliu. Se pòt donc considerar que la populacion de Flaujac e del Cairòl explican en partida la pujada de la populacion de 1806; al revèrs, Lo Cairòl torna venir comuna en 1866, d'aquí una partida de la baissa de 1872.
  • 2013 : 4376 abitants (120 ab/km²)

Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

  • Beneset Rocairòl, nascut a Espaliu lo 13 de junh de 1826, inventor del primièr escafandre autonòm.
  • Familha Poulenc (a Flaujac) : La tor de Masse (en francés) situada a Flaujac foguèt l'ostal familial dels Poulencs dont sortiguèron lo compositor Francis Poulenc e Joseph, farmacian que faguèt fortuna a París e que venguèt al sègle XIX lo mecène d'Espaliu. Son filh Etienne fondèt la companhiá Poulenc et Cie que fusionèt al sègle XX amb la la Société chimique des usines du Rhône, en venent atal la firma Rhône-Poulenc. Camille Poulenc foguèt censor de la Banca de França de 1920 a 1932, puèi régent de la Banca de França (XIVn sèti) del 28.01.1932 al 17.08.1936.
  • Josèp Vailet, (felibre).
  • Numa Ayrinhac (pintor argentin).

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  2. Sit Toponimia occitana
  3. Patrici Pojada, Répertòri toponimic de las Comunas de la Region Miègjorn-Pirenèus, ed. Loubatières, Portèth de Garona, 2009
  4. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984
  5. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984
Patrimòni Mondial de l'UNESCO
Etapa precedenta

[[]]
Pelegrinatge de Sant Jacme de Compostèla

Via Lemovicensis
Etapa seguenta

[[]]