Sant Liòns

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Flag of Occitania.png Vilatge d’Occitània Blason Languedoc.svg

Sant Liòns
Saint-Léons

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
[[Fichièr:Saint-Léons.JPG|center|280px|link=|border]]
Sant Liòns : lo castèl
[[Fichièr:Defautoc.png|x50px|center|link=]]
Geografia fisica
Occitania map.png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 12′ 59″ N 2° 59′ 12″ E / 44.2163888889, 2.98666666667 / 44.2163888889; 2.98666666667
Superfícia 32,89 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
981 m
710 m
506 m
Geografia politica
Region istorica Roergue Armas de Roergue
Guiana Armas de Guiana
Estat Flag of France.svgFrança
Region
73
Miègjorn-PirenèusBlason Languedoc.svg
Departament
12
Avairon Armas deu Departament d'Avairon
Arrondiment Milhau
Canton Vesinh de Leveson
Intercom
241200765
de Lévézou Pareloup
Cònsol Hubert Seiter (2008-2014)
Geografia umana
Autras informacions
Gentilici Saint-Léonsais (en francés)
Còde postal 12780
Còde INSEE 12238

Sant Luònç[1][2] oLuòns[3][4] o Sant Liòns[5][6] (Saint-Léons en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus. Es lo luòc de naissença de l'entomologista Joan Enric Fabre.

Geografia[modificar | modificar la font]

Lo vilatge se situa al limit del Causse Roge e de Leveson, en la val de Musa a l'èst del departament d'Avairon.

Istòria[modificar | modificar la font]

  • Preistòria: La preséncia umana dins la comuna es atestada per d'artefactes neolitiques dempuèi lo Rodesenc (de - 3300 a - 2400 ans abans la nòstra èra), mercés a alsescavaments faits al sègle XIXe per Emili Cartalhac.
  • L'istòria de Sant-Léons foguèt estudiada principalament per Albert Carrièra, en la siá Monografia de Sant Liòns[7]. Qualques informacions complementàrias foguèron aportadas pel numèro de Sauvegarde du Rouergue[8] consagrat al vilatge.

Lo vilatge de Sant Liòns es atestat dempuèi lo sègle IXe. Portava alavetz lo nom de Noviliacum. Al sègle Xe lo luòc es donat al monastèri de Vabres, puèi al sègle XIe passa jos la dependéncia de l'abadiá de Sant-Victor de Marselha. Lo prior del monastèri bénédictin "Sant Pèire e Sant Leonci" èra al cap d'un territòri que cobrissiá las actualas municipalitats de Sant Liòns e Sent Laurenç de Leveson. Fins a la Revolucion Francesa, lo senhor féodal es doncas lo prior del monastèri. Dotze fraires compausavan la comunitat bénédictina. Entre eles, lo cambrièr, lo sacristan e lo pitancièr avián de prètzfaches particulars e gausissián de revenguts suplementaris. Pendent l'Edat mejana, lo nom de "Sant Pèire deNoviliacum" desapareis al benefici d'aquel de Sant-Leonci / Sant Liòns. Lo periòde de prosperitat de Roergue (mitat de sègle XV - mitat del sègle XVIe) es atestat per la preséncia de polidas bastissas talas que lo castèl dels priors, dich "de Sant Martin" (mitat del sègle XV), e los ostals de torreta d'escalièr fòra d'òbra e de fenèstras de traversièrs. A aquela epòca, lo prior ven comendatari : demòra pas pus a Sant Liòns, e los fraires causisson un d'entre eles coma prior clastral. Las guèrras de religion tòcan particularament Sant Liòns, ont lo prior laic passa al protestantisme e transforma lo monastèri en plaça fòrta. En 1580, los catòlics assetjant Sant-Léons, canonan e afogan lo vilatge, lo sieu castèl e lo sieu monastèri. Los vestigis actuals del monastèri correspondon aperaquí a son estat d'après 1580. En 1739, lo conselh del Rei decidís de secularizar Sant Victor de Marselha e los sieus priorats. La comunitat religiosa de Sant Liòns ven un capítol de canonges, e lo prior es alara nomenat dirèctament pel rei. Los canonges daissan pauc a pauc lo vilatge. En 1789, un sol d'entre eles residís a Sant Liòns, e la venda dels bens eccésiastiques coma bens nacionals sembla d'aver pas levat de contestations màgers ; tant mai que los notables locals ne son los principals beneficiaris. L'anciana senhoriá ven cap de-luòc de comuna e comuna. Es en 1869 que los abitants de Sent Laurenç de Leveson obtengan la creacion de sa pròpria comuna. Sant Liòns coneguèt son apogèu demografica al sègle XIXe e foguèt puèi tocat per l'exòdi rural. Las grandas fièiras de bestial an declinadas e desaparegudas, los comèrcis an barrats e las residéncias secondàrias se son multiplicadas Un vam novèl pel vilatge es ligat a la dubertura de Micropolis, e a la proximitat de la sortida de l'A 75.

Galariá[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2008 2014 Hubert Seiter    
març de 2001 2008      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 Donadas
d · m
 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2012): , totala:
Picto infobox character.png
1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
1 411 1 390 1 952 2 042 1 269 1 244 1 287 1 378 1 364
1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
1 255 1 942 1 181 721 733 708 692 637 567
1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
534 503 501 413 400 387 401 387 364
1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
298
291
306
308
288
301
337
340
347
357
2009 2010
355
365
363
373

Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  2. Sit Toponimia occitana
  3. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  4. Sit Toponimia occitana
  5. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  6. Sit Toponimia occitana
  7. Albert Carrièra, Monografia de Sant Léons, Memòrias de la Societat de las Cartas, Sciéncias e Arts de la Aveyron, Rodez 1940
  8. Sauvergarde del Rouergue, n°63, Rodez, 1999