L'Espitalet de Larzac

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Pagina d’ajuda sus l’omonimia Pels articles omonims, vejatz L'Espitalet (omonimia).
Flag of Occitania.png Vilatge d’Occitània Blason Languedoc.svg

L'Espitalet de Larzac
L'Hospitalet-du-Larzac

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
[[Fichièr:Hospitalet-du-Larzac vue.JPG|center|280px|link=|border]]
[[Fichièr:Defautoc.png|x50px|center|link=]]
Geografia fisica
Occitania map.png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 58′ 27″ N 3° 11′ 49″ E / 43.9742, 3.1969 / 43.9742; 3.1969
Superfícia 12,4 km²
Altituds
 · Maximala
 · Minimala
 
861 m
699 m
Geografia politica
Region istorica Roergue Armas de Roergue
Guiana Armas de Guiana
Estat Flag of France.svgFrança
Region
73
Miègjorn-PirenèusBlason Languedoc.svg
Departament
12
Avairon Armas deu Departament d'Avairon
Arrondiment Milhau
Canton Nant
Cònsol Olivier Sicre (2008-2014)
Geografia umana
Autras informacions
Gentilici (en francés)
Còde postal 12230
Còde INSEE 12115

L'Espitalet de Larzac[1][2] (L'Hospitalet-du-Larzac en francés) es una comuna roergata de Guiana situada dins lo departament d'Avairon e la region de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia[modificar | modificar la font]

Lo territòri de la municipalitat materializa una fraccion sud del Massís Central. S'estend sus una part del Causse de Larzac.


Mapa

Istòria[modificar | modificar la font]

L’Espitalet ten son nom e son origina d’un espital que lo vesconte de Milhau, Gilbèrt o Guibèrt fondèt en 1108 sus Larzac.

En 1174, Anfós II d'Aragon faguèt donacion de l'espital a Joan, prior del monastèri de Cassan al diocèsi de Besièrs, la glèisa de Sant Estève de Larzac aperteniá al monastèri de Gellona dempuèi lo sègle XIen, e lo Roquet, e lo mas Trinquièr relevavan dels Templièrs dempuèi 1158. Los priors de Cassan demorèron los senhors de l’Espitalet de 1174 à 1789.

La sèti de la parròquia èra a Sant Estève de Larzac, que la glèisa aroïnada existís encara a un quilomètre de Roquet, sus la comuna de Senta Aulària de Sarnon, e la parròquia dependiá del monastèri de Gellona. Existía alavetz una capèla a l'Espitalet pel servici de l’espital.

La fortificacion de l'espital comencèt al sègle XVen e provoquèt lo transferiment a l'Espitalet del sèti de la parròquia.

La glèisa actuala foguèt bastida en 1764, saique sus l’emplaçament d’una pus anciana.

La comunautat èra administrada per dos consuls, renovelats cada an. L’eleccion se debanava lo primièr dimenge de setembre, après la messa parroquiala, davant la pòrta del cementèri. Son ròtle èra de levar la talha e las redevanças senhorialas.

Lo borg aviá una escòla amb un regent qu'ensenhava la lectura, l'escritura e la pregària.

Le 30 de setembre de[ [1807]], la parròquia s'alarguèt amb los mas d’Egalièra, del Sambuc, Trinquièr e Roquet.

En 1834, la comuna de l’Espitalet foguèt creada, en devesir la comuna de La Cavalariá.


Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2008 2014 Olivier Sicre    
març de 2001 2008      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 Donadas
d · m
 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2012): , totala:
Picto infobox character.png
1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
400 483 657 615 650 611
1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
653 672 623 533 519 508 511 540 413
1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
422 375 374 327 331 320 251 261 213
1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
205
218
233
247
246
249
312
325
331
333
2009 2010
323
330
316
323

Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  2. Sit Toponimia occitana