Estramiac

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Aqueste article es un esbòs.

Podètz partejar vòstras coneissenças en lo melhorant (cossí ?).


Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Estramiac
Estramiac

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Defautoc.png
Defautoc.png
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 50′ 13″ N, 0° 50′ 58″ E
Superfícia 9,69 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
212 m
190 m
106 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Estat Bandièra de França França
Region
76
d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus
Departament
32
Gers Armas deu Departament de Gers
Arrondiment
322
Condòm
Canton
3225
de Florença-Lomanha, ancianament de Sent Clar
Intercom
243200482
CC Bastidas de Lomanha SIREN 200034726
Cònsol Nicolas Goulard
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
136 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 14,04 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 32380
Còde INSEE 32129

Estramiac[1][2][3],[4],[5] (oficialament en francés Estramiac) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha, situada dens lo departament de Gers e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre deu territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Estramiac
Tornacopa Pessolens
Vivèrs Estramiac Avençac
Oms Solomiac

Toponimia[modificar | modificar la font]

Lo nom hè pensar a un palais a l'entorn de Lion : Stramiacum, palatius regium super Rodanum prope Lugdunum. Lo nom *Stramius es pas atestat, donc pòt pas gaire estar latin, mès poiré estar gallés, pr'amor de la localizacion deu palais. Aquí perqué Delamarre lo cita dens son diccionari. Lo complement es lo sufixe gallés -āco(n), latinizat en -acum dens los tèxtes [6],[7]. Estramiac èra donc benlèu ua anciana grana propietat antica qu'avèva per mèste *Stramius.

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2008 2020 Nicolas Goulard divèrs dreta agricultor
març de 2001 2008 André Lacomme    
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton de Sent Clar; es adara deu canton de Fleurance-Lomagne (en francés), donc de Florença-Lomanha.

Demografia[modificar | modificar la font]



 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 136, totala:
Picto infobox character.png
1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
581 601 617 629 615 532 566 553
1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
496 469 442 409 416 385 377 340 332
1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
296 303 274 249 256 257 248 246 229
1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
211
211
195
179
160
132
134
132
128
137
2009 2010
131
134
134
137
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Vejatz tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Luòcs, basa de donadas de toponimia occitana Comission Toponimica Occitana de l'Institut d'Estudis Occitans, IEO.
  2. « Grafia d'après la mapa de las comunas de Gers en gascon » del siti oficial del departament de Gers. (fr)
  3. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  4. Sit Toponimia occitana
  5. Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
  6. Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 243, 307, 347
  7. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 274