La Mòta Goàs

Aqueth article qu'ei redigit en gascon.
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.

Pels articles omonims, vejatz La Mòta (omonimia).
Vilatge d'Occitània
La Mòta Goàs
Lamothe-Goas
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Glèisa Sent Carles Borromeo.
Armas
Geografia fisica
geolocalizacion
Coordenadas 43° 51′ 56″ N, 0° 33′ 36″ E
Superfícia 7,18 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
155 m
146 m
87 m
Geografia politica
País  Gasconha
Estat Bandièra de França França
Region
76
Occitània
Departament
32
Gers Armas deu Departament de Gers
Arrondiment
322
Condòm
Canton
3208
Florença-Lomanha (Florença abans 2015)
Intercom
243200391
CC de la Lomanha gersesa
Cònsol Alain Scudellaro
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
78 ab.
Evolucion de la populacion
Evolucion de la populacion

81 ab.
Densitat 9,61 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 32500
Còde INSEE 32188

La Mòta Goàs[1][2],[3],[4],[5] o La Mòta Gohàs[6] (Lamothe-Goas en francés) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània situada dens lo departament de Gers e la region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

Geografia[modificar | Modificar lo còdi]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | Modificar lo còdi]

Mòta qu'es un mot d'origina preceltica, passat en bas latin per motta. Lo sens qu'es de « tuqueta naturala o artificiala, tuqueta tresplombada d'un castèth e per extension lo castèth » [7],[8],[9].
Virgilius Maro Grammaticus, autor deu sègle VII, que cita un exemple d'ua lenga de Bigòrra nommada la semedia : mota gelus, qui correspond a mons altus « mont haut ». Sembla que mota correspona a mons, çò que fa pensar au preceltic *motta, de sens aparentat, e que gela correspona a altus[10].
Que i a en Lomanha tarnegaronesa, ua comuna deu nom de Gohans o Gohàs o Goàs, probablament ligada a la nòsta, atestada Gofans en 1159, Goffas en 1161-62, 1199, 1269, 1271, 1277, 1352, 1702, Gofas en 1271, 1273, 1282, Goffanis en 1318, 1351, 1385, 1422, Gohas en 1339, 1640, etc, mes Goas tanlèu 1318. Segon Burgan e Lafon, que i a duas solucions. La prumèra qu'es lo vèrbe gohar « banhar en parlant deu calimàs, o alaunir, engorgar (trempar ua planta textila coma la carbe o lo lin) » [explica pas la finala]. La segonda e mei probabla qu'es un nom de persona, deu tipe Woffo o Woffi, ligats segon M. Th. Morlet au vèrbe wopjan « cridar », associat a un sufixe -anos. *Woff-anos que mia a Goha(n)s (lo passatge de w- germanic a g- qu'es constant en occitan)[11]

Istòria[modificar | Modificar lo còdi]

Administracion[modificar | Modificar lo còdi]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març de 2001 2026 Alain Scudellaro PS quadre superior
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | Modificar lo còdi]

modificar « persona »
 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 69, totala:

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
220 202 204 315 278 253 236 228

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
242 247 202 211 198 175 170 140 134

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
139 133 120 125 145 137 135 129 113

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
84
73
75
70
73
64
59
62
65
67
2009 2010
68
70
67
69
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • En 2018 la populacion qu'èra de 78 abitants e la densitat qu'èra de 10,86 ab/km².

Lòcs e monuments[modificar | Modificar lo còdi]

  • Glèisa deu XIXen au plafond peint.
  • Castèth construit sur ua anciana motte, seconde demeure deu XVIIen entourée de fossés dont il ne reste qu'une partie. 3 tours carrées ont été accolées au castèth au XVIIIen, deux d'entre elles ont été démolies avant la seconde guerre mondiale. La castèth a été la proie des flammes en 2003 et est actuellement en rénovation. Un joli parc aménagé abouti vers ua garenne ou trône un statue bronze de Diane chasseresse. La chapelle deu castèth servit longtemps d'glèisa paroissiale. Aujourd'hui il reste la propriété de la famille Rieu.

Personalitats ligadas dambe la comuna[modificar | Modificar lo còdi]

Véser tanben[modificar | Modificar lo còdi]

Ligams extèrnes[modificar | Modificar lo còdi]

Nòtas e referéncias[modificar | Modificar lo còdi]

  1. Comission Toponimica Occitana de l'Institut d'Estudis Occitans. Luòcs, basa de donadas de toponimia occitana.
  2. Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3. 
  3.  Toponimia occitana.
  4. Congrès permanent de la lenga occitana. . Top'Òc: Diccionari toponimic occitan.
  5. Institut d'Estudis Occitans. . BdTopoc–Geoccitania.
  6.  Grafia d'après la mapa de las comunas de Gers en gascon. del siti oficial del departament de Gers. (fr)
  7. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 381, a Lamothe. Ni Dauzat, ni Negre, nimèi los Féniés tractan pas de Go(h)às
  8. Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, 1990-98, vol. I, p. 84, par. 1585
  9. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 226
  10. Jean-Claude Dinguirard, Notes Aquitaines, Virgile de Toulouse et l'état linguistique de l'Aquitaine au VIe siècle, Via Domitia n° 27, 1982, Service des Publications de l'Université de Toulouse-Le Mirail, 56 rue du Taur, Toulouse, p. 60 https://ethnolinguiste.org/bibliographie/#id_353
  11. Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 50, 51