Manhàs

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca


Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Manhàs
Magnas

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Defautoc.png
Defautoc.png
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 53′ 44″ N, 0° 43′ 52″ E
Superfícia 3,19 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
207 m
170 m
124 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Estat Bandièra de França França
Region
76
d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus
Departament
32
Gers Armas deu Departament de Gers
Arrondiment
322
Condòm
Canton
3225
de Florença-Lomanha, ancianament de Sent Clar
Intercom
243200482
CC de las Bastidas de Lomanha SIREN 200034726
Cònsol Philippe de Galard
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
73 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 22,88 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 32380
Còde INSEE 32223

Manhàs[1][2][3],[4],[5] (oficialament en francés Magnas) qu'ei ua comuna gascoa d'Occitània, situada dens lo departament de Gers e la region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre deu territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Manhàs
Leitora
Manhàs Sent Clar
Castèthnau d'Arbiu

Toponimia[modificar | modificar la font]

Manhàs vieneré d'un nom d'òme latin, Magnius, o per quauques cas Mannius, damb lo sufixe -acum [6], latinizacion del sufixe gallés -āco(n). Manhàs èra donc probablament ua anciana grana propietat antica qu'avèva per mèste Magnius, o eventualament Mannius. Delamarre considèra que Magn(i)os pòt tanben estar un nom gallés, qu'avèva lo sens de « l'arròca » [7]. Lo problèma es pr'aquò lo d'un sufixe -āco(n) e d'una finala en -às. L'explicacion pòt estar la medisha que per Caissacs, Leujacs o, enqüèra milhor, Merinhàs. Lo gentilici (sense sufixe) de *Manhac èra *los manhacs, prononciat regularament [lus ma'ɲats], puei par confusion *Manhacs venèva lo nom deu vilatge e de la parròpia. De [ma'ɲats] a [ma'ɲas], l'evolucion es pas impossibla, benlèu damb l'ajuda deu francés.

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març de 2001 2020 Philippe de Galard divèrs dreta agricultor
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton de Sent Clar; es adara deu canton de Fleurance-Lomagne (en francés), donc de Florença-Lomanha.

Demografia[modificar | modificar la font]



 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 73, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
209 176 218 209 231 187 221 205

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
209 205 201 161 163 161 127 130 123

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
98 109 97 110 103 90 89 87 87

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
77
71
57
40
61
48
63
65
67
91
2009 2010
69
93
74
92
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas damb la comuna[modificar | modificar la font]

Vejatz tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Luòcs, basa de donadas de toponimia occitana Comission Toponimica Occitana de l'Institut d'Estudis Occitans, IEO.
  2. « Grafia d'après la mapa de las comunas de Gers en gascon » del siti oficial del departament de Gers. (fr)
  3. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  4. Sit Toponimia occitana
  5. Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
  6. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 422, a Magnac-Bourg
  7. Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 186 e 301