Aus Litges

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca


Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Los Litges
Louslitges

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Louslitges - église 2.JPG
La glèisa deus Litges
Defautoc.png
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 35′ 46″ N, 0° 09′ 55″ E
Superfícia 12,03 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
270 m
170 m
145 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Estat Bandièra de França França
Region
76
Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus
Departament
32
Gers Armas deu Departament de Gers
Arrondiment
323
Miranda
Canton
3220
Pardiac-Ribèra Baisha, ancianament de Montesquiu
Intercom
ZZZZZZZZZ
Comunautat de comunas Còr d'Astarac en Gasconha
Cònsol Mireille Gendry-Brown
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
82 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 6,82 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 32230
Còde INSEE 32217

Los Litges[1][2],[3],[4] o Aus Litges[5][6],[7],[8](Louslitges en francés) qu'ei ua comuna gascoa, situada dens lo departament de Gers Armas deu Departament de Gers e la region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre deu territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Los Litges
Colomer e Mont Devath Peirussa Vielha
Los Litges Gasatz e Vacarissa
Bèumarchés Cortias Armons e lo Cau

Toponimia[modificar | modificar la font]

Lo nom qu'es format de l'article definit au plurau e benlèu lo tèrme feudal lige [9] (fòrma deu Petit Levy). La ligesa per un vassau èra la fidelitat absoluda au senhor.

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2008 2020 Mireille Gendry-Brown divèrs dreta retirada
març 2001 2008 Alain Risse    
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna qu'èra deu canton de Montesquiu ; qu'es adara deu canton de Pardiac-Ribèra Baisha (burèu centralizator : Plasença).

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 82, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
200 191 172 186 231 366 387 336

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
348 332 322 290 292 281 259 244 252

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
225 222 212 185 172 189 193 175 161

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
145
129
97
83
87
84
81
81
80
82
2009 2010
80
82
81
83
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Economia[modificar | modificar la font]

Viticultura : Costalats de Sent Mont (AOVDQS)

Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Luòcs, basa de donadas de toponimia occitana Comission Toponimica Occitana de l'Institut d'Estudis Occitans, IEO.
  2. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  3. Sit Toponimia occitana
  4. Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
  5. « Grafia d'après la mapa de las comunas de Gers en gascon » del siti oficial del departament de Gers. (fr)
  6. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  7. Sit Toponimia occitana
  8. Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
  9. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 414