Vejatz lo contengut

Sent Martin de Güeina

Aqueth article qu'ei redigit en gascon.
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.

Vilatge d'Occitània
Sent Martin de Güeina
Saint-Martin-de-Goyne
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Vista generala.
Geografia fisica
geolocalizacion
Coordenadas 44° 00′ 13″ N, 0° 34′ 02″ E
Superfícia 5,6 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
186 m
160 m
66 m
Geografia politica
País  Gasconha
Parçan Lomanha
Estat Bandièra de França França
Region
76
Occitània
Departament
32
Gers Armas deu Departament de Gers
Arrondiment
322
Condòm
Canton
3212
Leitora-Lomanha (Leitora abans 2015)
Intercom
243200391
CC de la Lomanha gersesa
Cònsol Alain Dabos
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
125 ab.
Evolucion de la populacion
Evolucion de la populacion

132 ab.
Densitat 23,39 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 32480
Còde INSEE 32391

Sent Martin de Güeina[1] (Saint-Martin-de-Goyne en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

Geografia[modificar | Modificar lo còdi]

Comunas a l'entorn.

Perimètre deu territòri[modificar | Modificar lo còdi]

Comunas confrontantas de Sent Martin de Güeina
Sent Mesard
Berrac Sent Martin de Güeina Lo Casterar Leitorés
La Ròca Engalin La Garda Fimarcon Leitora

Toponimia[modificar | Modificar lo còdi]

  • Sent Martin. Sent Martin, en latin Martinus, avesque de Tors, qu'estó un evangelizator de las Gàllias au sègle IV [2],[3],[4] e las parròpias qui pòrtan lo son nom que datan normalament de l'Antiquitat tardiva o de la Hauta Edat Mejana.
  • Güeina es tanben lo nom d'un molin, mès probable que lo nom deu molin ven deu nom deu vilatge. Ligam dambe lo vèrbe gohar ? Improbable. Palai cita lo mot goyne, au sens de « desir, enveja, au sens pejoratiu » [que benlèu es pas d'origina] e de « fresa, colareta que las hemnas portavan bèth temps a » [5]. Indici d'un lòc pauc fertile ?

Istòria[modificar | Modificar lo còdi]

Administracion[modificar | Modificar lo còdi]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
julhet de 2018 (2026) Alain Dabos    
març de 2008 julhet de 2018 Reine Marmouget    
març de 2001 2008 Alain Dabos    
abans 1981 ? Robert Bellonguet divèrs esquèrra  
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en en 2015, la comuna èra deu canton de Leitora; es adara deu canton de Lectoure-Lomagne, donc de Leitora-Lomanha.

Demografia[modificar | Modificar lo còdi]

modificar « persona »
 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 131, totala:

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
342 353 339 326 324 324 318 312

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
299 294 290 260 271 276 269 216 205

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
203 204 196 159 166 168 173 155 157

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
170
138
147
117
117
109
124
126
126
128
2009 2010
129
131
130
132
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • En 2018 la populacion qu'èra de 125 abitants e la densitat qu'èra de 22,32 ab/km².

Lòcs e monuments[modificar | Modificar lo còdi]

Personalitats ligadas dambe la comuna[modificar | Modificar lo còdi]

Véser tanben[modificar | Modificar lo còdi]

Ligams extèrnes[modificar | Modificar lo còdi]

Nòtas e referéncias[modificar | Modificar lo còdi]

  1. «grafia d'après la mapa de las comunas de Gers en gascon».
  2. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 614-616
  3. Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, 1990-98, vol. III, p. 1648, par. 28 717
  4. https://nominis.cef.fr/contenus/saint/13/Saint-Martin-de-Tours.html
  5. Simin Palay, Dictionnaire du Béarnais et du Gascon modernes, Éd. du CNRS, 3na edicion, 1980, p. 537