La Masera

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca


Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

La Masera
Lamazère

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Defautoc.png
Defautoc.png
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 33′ 29″ N, 0° 27′ 12″ E
Superfícia 7,47 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
243 m
150 m
141 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Parçan Astarac Armas dels comtes d'Astarac
Estat Bandièra de França França
Region
76
Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus
Departament
32
Gers Armas deu Departament de Gers
Arrondiment
323
Miranda
Canton
3219
Miranda-Astarac, ancianament de Miranda
Intercom
243200425
Comunautat de comunas Còr d'Astarac en Gasconha
Cònsol Jean-Marc Desbarats
(2001-2008)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
135 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 18,07 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 32300
Còde INSEE 32187

La Masera[1][2][3],[4],[5] (Lamazère en francés) qu'ei ua comuna gascoa, situada dens lo departament de Gers Armas deu Departament de Gers e la region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre deu territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de La Masera
L'Ila d'Arbeishan Sent Joan lo Comdau sus 50 m
Moishers La Masera
Miramont d'Astarac

Toponimia[modificar | modificar la font]

Dauzat e Rostaing que donan au mot, qui ven del latin maceriae, lo sens d'« arroeinas qui datan de l'epòca romana » [6]. Lo sens donat per lo Gaffiot qu'es de « mur de barradura en pèiras secas ». Los Feniés que gardan lo sens de « mur de pèiras secas, arroeinas » e que considèran lo nom com un indici d'ocupacion deu sòl qui data meilèu de l'Antiquitat [7]. L'article que marca pr'aquò ua fixacion deu nom au segond millenari.

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març 2001 2020 Jean-Marc Desbarats PS agricultor
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna qu'èra deu canton de Miranda ; qu'es adara deu canton Miranda-Astarac (burèu centralizator : Miranda).

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 135, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
233 203 242 310 320 364 364 360

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
346 318 284 284 269 261 246 227 213

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
194 205 181 163 153 151 157 162 130

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
131
135
108
109
113
130
147
152
149
150
2009 2010
144
149
140
145
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • 2016 : 123

Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Luòcs, basa de donadas de toponimia occitana Comission Toponimica Occitana de l'Institut d'Estudis Occitans, IEO.
  2. « Grafia d'après la mapa de las comunas de Gers en gascon » del siti oficial del departament de Gers. (fr)
  3. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  4. Sit Toponimia occitana
  5. Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
  6. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 455-456, a Mézière
  7. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 285