Vergonhan

Vergonhan; Vergoignan
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	La glèisa Sent German.
	Geografia fisica
Coordenadas	43° 43′ 07″ N, 0° 11′ 50″ O
Superfícia	10,44 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 153 m; 135 m; 91 m
	Geografia politica;
País	Gasconha;
Estat	França;
Region; 76	Occitània ;
Departament; 32	Gers ;
Arrondiment; 323	Miranda;
Canton; 3224	Ador Gersesa (Riscla abans 2015);
Intercom; 200018141	CC d'Aira;
Cònsol	Michel Marque ; (2020-2026)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2018)	307 ab. Evolucion de la populacion; 315 ab.
Densitat	28,16 ab./km²
	Autras informacions
Còde postal	32720
Còde INSEE	32460

Vilatge d'Occitània

Vergonhan^[2] (Vergoignan en francés) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha situada dens lo departament de Gers e la region d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

Geografia

Perimètre deu territòri

Comunas confrontantas de **Vergonhan**
Aira (Lanas)	Lo Haugar	Lupèr e Viòlas

Barçalona de Gers		Arblada lo Baish

Toponimia

Segon Dauzat e Rostaing, los Féniés, Vergonhan que veng deu nom latin d'òme Verecundius, dab lo sufixe -anum ^[3]^,^[4].
Segon Negre, Vergonhan que veng deu nom « romanic » de persona Verconnius, dab lo sufixe -anum^[5].
Delamarre que hè l'acòrdi entre los autors precedents en tot explicar Verconnius (que i a ua Verconnia a Arle) ei l'evolucion en bas latin de Verecundius. Entà eth, ua solucion celtica (uiroconiānon, la proprietat de Virocū o de Viroconios « lo hilh de Virocū ») ei pas tan probabla com la dobla solucion latina; pr'aquò, que i agó probablament ua assonància entre los latins Verecundius, Verconnius e Viroconios ^[6].
Vergonhan qu'èra donc probablament ua anciana grana proprietat antica qui avè per mèste Verecundius o Verconnius o benlèu Viriconios.

Istòria

Aquesta seccion es voida, pas pro detalhada o incompleta. Vòstra ajuda es benvenguda !

Administracion

Lista deus cònsols successius
Periòde		Identitat	Qualitat
març de 2008	(2026)	Michel Marque	cap d'entrepresa
març de 2001	2008	Camille Boër
	2001
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna qu'èra deu canton de Riscla; qu'ei adara deu canton d' Adour-Gersoise (en francés), donc d'Ador Gersesa.

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 294, totala:

229

272

247

259

349

344

372

361

348

359

358

331

332

317

321

295

279

272

277

232

233

226

212

211

201

212

197

188

192

202

243

251

273

276

279
283

2009

2010

289
293

297
301

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

En 2018 la populacion qu'èra de 307 abitants e la densitat qu'èra de 29,41 ab/km².

Economia

Viticultura : Costalats de Sent Mont (AOVDQS)

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véser tanben

Comunas de Gers

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

↑ http://www.gers.pref.gouv.fr/recueil/2008/aout2008/arretes.pdf/aout2008094.pdf
↑ «grafia d'après la mapa de las comunas de Gers en gascon».
↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 707
↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 117
↑ Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, 1990-98, vol. I, p. 604, par. 9861
↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 273, 311 e 371

Portau de Gasconha

[1] ttp://www.gers.pref.gouv.fr/recueil/2008/aout2008/arretes.pdf/aout2008094.pdf

[2] «grafia d'après la mapa de las comunas de Gers en gascon».

[3] Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 707

[4] Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 117

[5] Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, 1990-98, vol. I, p. 604, par. 9861

[6] Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 273, 311 e 371

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]