Astuga

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Astuga
Astugue

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Astugue (Hautes-Pyrénées) 1.jpg
Vista d'Astuga.
Blason de la ville d'Astugue (Hautes-Pyrénées).svg
Armas
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 05′ 37″ N, 0° 04′ 20″ E
Superfícia 7,96 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
733 m
660 m
391 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Bigòrra Armas de Bigòrra
Estat Bandièra de França França
Region
76
Occitània Blason région fr Occitanie.svg
Departament
65
Hauts Pirenèus Armas deu Departament deus Hauts Pirenèus
Arrondiment
652
Banhèras de Bigòrra
Canton
6504
Era Hauta Bigòrra (Banhèras de Bigòrra abans 2015)
Intercom
246500482
CC dera Hauta Bigòrra
Cònsol Serge Marquerie
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
262 ab.
Evolucion de la populacion

269 ab.
Densitat 34,55 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 65200
Còde INSEE 65043

Astuga (Astugue en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada en departament deths Hauts Pirenèus dera region administrativa d'Occitània, ancianament de Mieidia-Pirenèus.

Geografia[modificar | modificar la font]

Aute vilatge o quartièr : Astugavielha.

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

Era prononciacion qu'ei [as'tugo/'éstugo] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Pe de Stuga cap a 1140, Petrus de Astuga, cap a 1150, Lo senher d'Estugue ath sègle XII o XIII, Astuga en 1205, 1313 e 1342, de Stuga, en latin, en 1379, los homes de Estugue en 1384, Astugue en 1429, Astugue (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII)[1].

Dauzat que cita eth basco ast, varianta de aitz, « punta rocosa », dab eth sufixe -uca[2].

Simin Palay que cita astu, « vila, lòc sus un turon », mot... grèc[1].

Segon Miquèu Grosclaude, era etimologia basca de Dauzat convién pas ath site de turon argilós deth vilatge e eth sufixe que demanda precisions; que i a patronimes Dastugue e Destugue. Eth nom que demòra escur[1].

Xavier Delamarre que precisa era soca Astu- ei frequenta en celtic[3].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deths cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2009 2026 Serge Marquerie divèrs esquèrra foncionari
març de 1983 2009 Jean-Paul Rigal    
març de 1977 1983 Abel Mengelle    
1947 1977 Frédéric Menvielle    
mai de 1945 1947 Dominique Laborde    
  1945      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 275, totala: 284
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
681 691 684

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
- - - - 587 - - - -

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
- - 414 - - - - - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
256
225
185
171
204
219
308
310
301
309
2009 2010
293
300
284
291
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • En 2018 era populacion qu'èra de 262 abitants e era densitat qu'èra de 32,91 ab/km².

Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab era comuna[modificar | modificar la font]

Véder tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. 1,0 1,1 et 1,2 Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=899&titre=astugue
  2. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 32, a Asté
  3. Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 64, a astura (R)