L'Arròca

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

L'Arròca
Larroque

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Larroque (Hautes-Pyrénées) 1.jpg
L'Arròca e la sèrva deu Manhoac a l'ESE.
Blason ville fr Larroque (65).svg
Armas
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 18′ 41″ N, 0° 29′ 29″ E
Superfícia 6,89 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
392 m
350 m
250 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Parçan Manhoac
Estat Bandièra de França França
Region
76
Occitània Blason région fr Occitanie.svg
Departament
65
Hauts Pirenèus Armas deu Departament deus Hauts Pirenèus
Arrondiment
653
Tarba
Canton
6508
Los Costalats (Castèthnau de Manhoac avant 2015)
Intercom
246500821
CC deu País de Tria e deu Manhoac
Cònsol Chaabane Zaïter
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
96 ab.
Evolucion de la populacion

99 ab.
Densitat 14,51 ab./km²
Autras informacions
Escais La capotalha de Larròca
Còde postal 65230
Còde INSEE 65263

L'Arròca (Larroque en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia[modificar | modificar la font]

Autes vilatges o quartièrs : Lisòs, los Tucòus.

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

La prononciacion qu'ei [la'rròko] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : Arnault Bernardus de Laroca enter 1148 e 1153, in borda Carbonelli de Roqua apud Roquam Maioaci, en latin, en 1255, de Larroqua en 1257, de Ruppe, en latin, en 1383-1384, en 1405 e au sègle XV, de Rupe Manhoaci, en latin, en 1510,Larroque-Magnoac, en 1737, Laroque-Magnoac en 1746, Larroque (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII)[1].

Segon Dauzat, ròca que vien d'un prelatin *rocca. Que designava ua montanha o ua simpla tuca rocalhosa, puish lo castèth hòrt bastit sus la tuca, puish un castèth hòrt[2].

Segon Negre, l'occitan ròca (ròca, castèth hòrt) qu'ei d'origina preceltica. R. Aymard qu'arremarca i a pas de tuca rocalhosa dens lo vilatge, pr'aquò la glèisa qu'ei portada per la mòta de l'ancian castèth, que cau donc comprene lo nom deu vilatge dens lo sens de « castèth hòrt »[1].

Segon Miquèu Grosclaude, la remarca de R. Aymard que sembla justa. L'Arròca que vien deu gascon arròca, « arròca, castèth hòrt »[1].

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2014 2026 Chaabane Zaïter    
març de 2001 2014 Gilles Correger    
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 100, totala: 101
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
324 - -

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
- - - - 337 - - - -

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
- - 270 - - - - - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
129
128
120
111
99
102
92
97
89
95
2009 2010
88
94
89
95
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • En 2018 la populacion qu'èra de 96 abitants e la densitat qu'èra de 13,93 ab/km².

Personalitats ligadas dab la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. 1,0 1,1 et 1,2 Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1090&titre=larroque-magnoac
  2. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 569 a Roche