Vielar

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Vielar
Viella

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Viella (Hautes-Pyrénées) Mairie.JPG
La comuna de Vielar.
Blason ville fr Viella (65).svg
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 42° 52′ 40″ N, 0° 00′ 54″ E
Superfícia 3,14 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
1 987 m
860 m
772 m
Geografia politica
País Gasconha Armas de Gasconha
Parçan País Tòi
Estat Bandièra de França França
Region
76
 Occitània
Departament
65
Hauts Pirenèus Armas deu Departament deus Hauts Pirenèus
Arrondiment
651
Argelèrs de Gasòst
Canton
6513
La Vallée des Gaves, ancianament de Lus e Sent Sauvaire
Intercom
256500612
País Tòi
Cònsol Jean Pierre Cots (2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
78 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 24,84 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 65120
Còde INSEE 65463

Vielar o Vialar [1] [bja'la / bjε'la], Vielar per Top'Oc [2], (oficialament en francés Viella) qu'ei ua comuna occitana de Gasconha, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus dera region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre deth territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Vielar
Biei
Estèrra Vielar Bèthpuei
Lus e Sent Sauvaire

Toponimia[modificar | modificar la font]

Las fòrmas ancianas son : Bernardus de Bilar, en 1037 o cap a 1040, Aichelino de Vilar, en 1077-1078, De Bilario, au sègle XII, De Bielar, au sègle XII e en 1251, De Bielar, en 1285, de Villario, en 1300, e 1313, de Villario, en 1379, De Vilario, en 1342, Bielar, en 1429, Viela, en 1614, 1760 (o Viela d’Arribere) e en 1768, Viala en Barèges, en 1789. Lo nom qu'ei gascon e eth mot vielar qu'ei eth eretèr deth latin villa e d'eth sufixe are. Eth sens qu'estó « dependéncia d'un domeni agricòla, d'ua villa», puish « vilatjòt » [3]. Curiosament, Dauzat e eths Féniés qu'interprètan era grafia francesa Viella com Vièla, dab eth accent tonic sus era prumèra sillaba, donc com un representant deth latin villa, shens sufixe [4],[5]. Mès era grafia francesa respècta normalament pas eth -a finau atòn deus toponimes occitans. Per un cas semblable : Vielar (Gers).

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2008 2020 Jean Pierre Cots    
1995 2008 Patrick Theil    
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans era refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, era comuna qu'èra deth canton de Lus e Sent Sauvaire; qu'es ara deth canton de La Vallée des Gaves (en francés), donc Era Vath deths Gaves.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 78, totala:
Picto infobox character.png
1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
250 221 251 232 227 271 284 312 280
1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
303 300 265 267 250 265 270 248 242
1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
225 219 199 170 164 159 166 165 141
1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
132
123
109
98
108
103
82
83
79
85
2009 2010
78
83
78
83
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas dab era comuna[modificar | modificar la font]

Vejatz tanben[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Patrici Pojada, Répertòri toponimic de las Comunas de la Region Miègjorn-Pirenèus, ed. Loubatières, Portèth de Garona, 2009, p. 90
  2. http://www.locongres.org/oc/aplicacions/top-oc/topoc-recerca/
  3. Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000
  4. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 718
  5. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 119