Larnhac

Larnhac; Narnhac
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	Geografia fisica
Coordenadas	44° 55′ 46″ N, 2° 46′ 47″ E
Superfícia	10,29 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 1 110 m; 1 000 m; 756 m
	Geografia politica;
País	Auvèrnhe;
Estat	França;
Region; 84	Auvèrnhe-Ròse-Aups;
Departament; 15	Cantal ;
Arrondiment; 153	Sant Flor;
Canton; 1513	Sant Flor-2, ancianament de Pèirafòrt;
Intercom; 241501014	Sant Flor Comunautat;
Cònsol	Jean-Marie Mezange ; (2014-2020)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2018)	70 ab. Evolucion de la populacion; 70 ab.
Densitat	7,19 ab./km²
	Autras informacions
Còde postal	15230
Còde INSEE	15139

Vilatge d'Occitània

Larnhac (Narnhac en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Segon Joan Francés Blanc, la comuna es partejat entre parlars lengadocians e un tèrç auvernhat^[1].

Geografia

Comunas vesinas

Larnhac

Sant Martin jos Vigron (2,1km)

Terondèls (3,9km)

La Capèla de Barrés (4,6km)

Pèirafòrt (4,9km)

Bresòms (4,9km)

Paulhenc (5,3km)

Maubòsc (5,4km)

Perimètre delh territòri

Comunas confrontantas de **Larnhac**
Maubòsc
		Sant Martin jos Vigron
	Terondèls (Avairon)

Toponimia

Las fòrmas ancianas son parochia ecclesie de Larnac, en 1266, Villa de Narnac, en 1274, parrochia de Narnhac, en 1277, Verniacum, Vernhac (compréner Nern-), al sègle XIV, Narnhacum, en 1433, Narnhac-près-de-Vigoro, en 1508, Narnac, en 1559, Narnhac, en 1581, Marnhac, en 1628, Larnhiac, en 1638, Narnahac, en 1655, Largnhac, Larniat, Largnat, Larnhat, Largnhat, Nargnhat, en 1662, Narghat, Largnac, en 1687, Larnhiac, al sègle XVIII ^[2]^,^[3]^,^[4]. Per Dauzat e Rostaing, Narnhac vendriá d'un nom galloroman d'òme *Nerinius, inferit delh gallés Nerius, o pusleu *Narinius, delh gallés *Narius, inferit de la divessa Naria, amb lo sufixe -acum^[4], latinizacion del sufixe gallés -āco(n). Delamarre explica tanben lo nom per un nom gallés d'òme, *Narinios, amb lo sufixe -āco(n).^[5] Larnhac èra donc, al mens se supausa, una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre *Narinios. La prononciacion es [lar'ɲat] ^[6] e la dissimilacion (N...nh -----> L...nh), esperada, sembla dejà presenta al sègle XIII. La prononciacion -at del sufixe -ac es regulara de l'Auvèrnhe a l'Agenés.

Istòria

Aquesta seccion es voida, pas pro detalhada o incompleta. Vòstra ajuda es benvenguda !

Administracion

Lista dels cònsols successius
Periòde		Identitat	Etiqueta	Qualitat
2001	2020	Jean-Marie Mezange	divèrs dreita	agricultor retirat
	2001
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Pèirafòrt; es ara del canton de Sant Flor-2

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 74, totala: 74

413

522

504

515

510

500

463

458

422

440

398

396

413

384

362

405

404

386

409

401

342

331

343

302

295

263

246

224

184

138

128

118

84

86

81

79
80

2009

2010

77
78

75
76

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Nòtas

Referéncias

↑ https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Langues_en_Auvergne-Rh%C3%B4ne-Alpes.svg
↑ http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496860wxvP3U
↑ IEO Cantal, Communes Cantal.xls.pdf
1 2 Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 490
↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 204, 303 e 359
↑ enquèsta Sivadon, junh 2018

Portal d'Auvèrnhe

[1] ttps://commons.wikimedia.org/wiki/File:Langues_en_Auvergne-Rh%C3%B4ne-Alpes.svg

[2] ttp://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496860wxvP3U

[3] IEO Cantal, Communes Cantal.xls.pdf

[Albert_Dauzat_1984,_p._490-4] 1 2 Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 490

[5] Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 204, 303 e 359

[6] quèsta Sivadon, junh 2018

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]