Madic

Madic; Madic
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	Las roeinas del chastèl
	Geografia fisica
Coordenadas	45° 22′ 48″ N, 2° 27′ 30″ E
Superfícia	6,63 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 580 m; 440 m; 400 m
	Geografia politica;
País	Auvèrnhe;
Estat	França;
Region; 84	Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe ;
Departament; 15	Cantal ;
Arrondiment; 152	Arrondiment de Mauriac;
Canton; 1517	d'Ide, ancianament de Sanhas;
Intercom; 241501055	Comunautat de comunas Sumena-Artencha 241501055;
Cònsol	Christophe Morange ; (2014-2020)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2018)	208 ab. Evolucion de la populacion; 215 ab.
Densitat	31,37 ab./km²
	Autras informacions
Gentilici	madicois/madicoise (en francés)
Còde postal	15210
Còde INSEE	15111

Vilatge d'Occitània

Madic (Madic en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Geografia

Comunas vesinas

Madic

Bòrt (3,8km)

Ide (3,9km)

Sarron (4,4km)

Sanhas (5,2km)

Champanhac (5,3km)

Sent Peire (5,5km)

Sent Julian de Bòrt (6,0km)

Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de **Madic**
Sent Julian de Bòrt com. nov. de Sarron e Sent Julian (Corresa)		Bòrt (Corresa)
Champanhac
	Ide	Vebret

Toponimia

Las fòrmas ancianas son Villa de Maidico, vas 970 , Madic, al sègle XII, Madicum, en 1295, Madict, sense data o en 1637, Madit, en 1637, Madicq, en 1659 ^[1]. Lo nom ven, segon Dauzat e Rostaing, del gallés mageto-, dont lo sens es « poderós » (Delamarre), amb un sufixe -icum, accentuat ^[2]^,^[3]. Bénédicte Boyrie-Fénié e Jean-Jacques Fénié causisson lo nom celtic d'òme Matico, atestat (lo nom a pas besonh de sufixe) ^[4]. Xavier Delamarre causís pas entre Maticon e Mageticon. Per Maticon, pòt èsser un derivat de mati-, « bon, favorable » coma nom de diu, o la proprietat de Maticos. Mageticon s'explicariá coma « la proprietat de *Magetos », amb un sufixe rare, -ic(c)o-, de valor toponimica ^[5]. Entre Mageticon e Maticon, lo prumèir a l'avantatge de podeir explicar la latinizacion de 970, Maidico (*Mageticon > *Magedigo > *Maedigo > *Maidigo > *Maidig), mas la dificultat es lo passatge de *Maidig a *Madig ( > Madic).

Istòria

Administracion

Lista dels cònsols successius
Periòde		Identitat	Etiqueta	Qualitat
2008	2020	Christophe Morange	UMP, LR	quadre
març 2001	2008	Didier Demont
març de 2001	2001
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sanhas; es ara del canton d'Ide.

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 208, totala: 216

379

378

349

452

344

390

416

414

382

361

380

395

367

371

359

331

342

350

270

290

256

251

197

186

200

240

247

175

157

196

207

239

248

Cercar

227

223
232

2009

2010

220
229

216
224

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Nòtas

Referéncias

↑ http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496859CHfTLf
↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 422
↑ Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 212
↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 109
↑ Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 186, 193, 301, 355

Portal d'Auvèrnhe

[1] ttp://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496859CHfTLf

[2] Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 422

[3] Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 212

[4] Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 109

[5] Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 186, 193, 301, 355

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]