Leucam

Leucam; Leucamp
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	Geografia fisica
Coordenadas	44° 46′ 46″ N, 2° 31′ 59″ E
Superfícia	13,5 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 758 m; 610 m; 349 m
	Geografia politica;
País	Auvèrnhe;
Estat	França;
Region; 84	Auvèrnhe Ròse Aups;
Departament; 15	Cantal ;
Arrondiment; 151	Orlhac;
Canton; 1511	d'Arpajon, ancianament de Montsauvi;
Intercom; 241500289	du Pays de Montsalvy;
Cònsol	Annie Plantecoste ; (2014-2020)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2018)	235 ab. Evolucion de la populacion; 241 ab.
Densitat	17,48 ab./km²
	Autras informacions
Gentilici	(en francés)
Còde postal	15120
Còde INSEE	15103

Vilatge d'Occitània

Leucam ^[1], puslèu que Leucamp, ( Leucamp en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Geografia

Comunas vesinas

Leucam

Ladinhac
(3,2 km)

Muròls
(4,4 km)

Teissièras
(5,0 km)

Vesèls e Rossin
(5,3 km)

La Peiruga
(5,6 km)

La Folhada de Vesia
(6,0 km)

Toponimia

Las fòrmas ancianas son, per luòc:

Leucam - Longus-Campus (latin) al sègle XIV; Leucampus (latin) en 1464; Lepcons en 1535; Laucamp, Lucamp en 1548; Lecamp en 1549; Laugang en 1622; Laucam en 1623; Lacomp en 1649; Leucan en 1667; Leocamp en 1685; Leucamp en 1692; L'Eucamp en 1695; Locamp en 1784, Leucam al sègle XIX sus la mapa d'Estat major^[2].
La prononciacion seriá lèoucom ^[1]. Coma Dauzat escriu, la fòrma latina del sègle XIV es una falsa latinizacion ^[3] d'un nom que sas originas probablament non latinas permetián pas de comprene; se vei pas cossí lon- poiriá passar a leu-. L'atraccion de long s'es pas mantenguda dins las fòrmas escritas, mas si-ben la de camp. La primièra sillaba mena cap al gallic (gallés, gal) leucos, leucet(i)o-, « clar, lusent > luciada, lhauç, beleg, liuç, lamp, lugret » ^[4]. La fin del mot poiriá èsser (perqué non ?) magos, « camp, puèi mercat » : *leucomagos, accentuat sus la segonda sillaba, es compatible amb las fòrmas medievalas, perqué una finala -m facilitava l'atraccion de camp, prononciat [kɔm(p)]. L'ensemble laissa pro d'espandi a l'incertitud semantica, mai que mai en tenent compte de las valors simbolicas possiblas; pus prosaïcament, l'idèa de clar poiriá menar a l'idèa de clarièra, esclairada, esclairòl : mercat (o camp) d'un luòc novèlament desbosigat e environat, implicitament, de bòsses ? En realitat, lo mot ialon absorbís aquela nocion.

Istòria

Administracion

Lista dels cònsols successius
Periòde		Identitat
març 2008	2020	Annie Plantecoste
març 2001	2008	Jean Falière
	2001
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Montsauvi; es ara del canton d'Arpajon.

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 236, totala: 239

559

417

567

569

662

653

662

685

651

597

607

603

541

529

526

486

506

544

521

511

505

409

417

418

364

374

473

336

312

292

280

263

237

235

236

234
238

2009

2010

235
238

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Nòtas

Referéncias

1 2 IEO Cantal, Communes Cantal.xls.pdf
↑ http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496859jvwpBm
↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 398
↑ Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 199

Portal d'Auvèrnhe

[ReferenceA-1] 1 2 IEO Cantal, Communes Cantal.xls.pdf

[2] ttp://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496859jvwpBm

[3] Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 398

[4] Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 199

[1]

[2]

[3]

[4]