Charmençac

Charmençac; Charmensac
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	Vista de Charmençac, dempueis lo cementeri (a l'èst del borg).
	Geografia fisica
Coordenadas	45° 13′ 03″ N, 3° 05′ 20″ E
Superfícia	15,17 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 1 104 m; 927 m; 649 m
	Geografia politica;
País	Auvèrnhe;
Estat	França;
Region; 84	Auvèrnhe-Ròse-Aups;
Departament; 15	Cantal ;
Arrondiment; 153	Sant Flor;
Canton; 1501	Murat , ancianament de Alancha;
Intercom; 241501022	Hautes Terres Communauté, donc benlèu Tèrras Naltas / Nautas Comunautat 200066637;
Cònsol	Bernard Raynaud ; (2014-2020)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2018)	86 ab. Evolucion de la populacion; 88 ab.
Densitat	5,41 ab./km²
	Autras informacions
Còde postal	15500
Còde INSEE	15043

Vilatge d'Occitània

Charmençac (Charmensac en francés) es 'na comuna occitana d'Auvèrnhe situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Geografia

Lo borg de Charmençac, sus un adreit, es aparat del vent de nòrd. N'es pas aital pel vialatge del Bru(c), situat dirèctament sus la planesa.

Comunas vesinas

Charmençac

Molompise
(3,4 km)

Farreiras e Sant Mari
(4,4 km)

Peirussa
(4,9 km)

Bonnac
(5,7 km)

Auriac
(6,2 km)

Valjosa
(6,3 km)

Moledas
(6,4 km)

Làuria
(6,7 km)

Sant Mari lo Plan
(6,8 km)

Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de **Charmençac**
Moledas	Auriac	Molompise
		Bonnac
Peirussa

Toponimia

Charmençac. Las fòrmas ancianas son Charmensac, en 1401, Charmensacum, en 1443, Charmensatum, en 1445, Charminhat, en 1628, Charmensat, en 1635, Charmenssac, en 1666, Charmenssat, en 1784 ^[1]. Charmençac vendriá, segon Dauzat, d'un nom d'òme *Carmentius, varianta latinizada del nom gallés *Carmentus aparentat amb la divessa Carmentis, amb lo sufixe -acum ^[2]^,^[3], latinizacion del sufixe gallés -āco(n). Xavier Delamarre aima mai Carmantiācon, de Carmantios, del teonime (nom de diu) Carmanto-, reduccion probabla de Caramanto-, amb lo sufixe -ācon. Charmençac èra probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Carmentios o Carmantios.

Lo Bru es benlèu Lo Bruc, del gallés uroica, vengut tardivament, a l'epòca gallo-romana, bruca, « brujeira ». Lo nom es atestat Mansus del Bru en 1471 ^[4] e -c final èra dejà mut ^[5]^,^[6]

Istòria

Administracion

Lista dels cònsols successius
Periòde		Identitat	Etiqueta	Qualitat
març de 2008	2020	Bernard Raynaud	divèrs dreita	agricultor
març de 2001	2008
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Alancha; es ara del canton de Murat

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 82, totala: 84

481

476

617

556

552

621

601

607

600

602

530

529

492

505

502

463

455

412

414

374

433

298

256

253

232

227

213

198

164

140

118

130

99

97

92
96

2009

2010

89
92

86
89

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Nòtas

Referéncias

↑ http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496855yocLlR
↑ IEO Cantal, Communes Cantal.xls.pdf
↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 175
↑ http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496854oubgiU
↑ Cristian Omelhièr, Petit Dictionnaire Français-Occitan d'Auvergne, Ostal del Libre, 2003, p. 292
↑ Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 328

Portal d'Auvèrnhe

[1] ttp://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496855yocLlR

[2] IEO Cantal, Communes Cantal.xls.pdf

[3] Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 175

[4] ttp://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496854oubgiU

[5] Cristian Omelhièr, Petit Dictionnaire Français-Occitan d'Auvergne, Ostal del Libre, 2003, p. 292

[6] Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 328

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]