Sant Martin de Chantalés

Sant Martin de Chantalés; Saint-Martin-Cantalès
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	La gleisa romanica de Sant Martin, a Sant Martin de Chantalés
	Geografia fisica
Coordenadas	45° 05′ 35″ N, 2° 18′ 10″ E
Superfícia	19,59 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 736 m; 620 m; 421 m
	Geografia politica;
País	Auvèrnhe;
Estat	França;
Region; 84	Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe ;
Departament; 15	Cantal ;
Arrondiment; 152	Arrondiment de Mauriac;
Canton; 1514	de Mauriac, ancianament de Pleus;
Intercom; 241501139	Comunautat de comunas del País de Salèrn;
Cònsol	Claude Verdier ; (2014-2020)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2018)	146 ab. Evolucion de la populacion; 149 ab.
Densitat	7,91 ab./km²
	Autras informacions
Gentilici	(en francés)
Còde postal	15140
Còde INSEE	15200

Vilatge d'Occitània

Sant Martin de Chantalés o Sent Martinòt ^[1](Saint-Martin-Cantalès en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Geografia

Comunas vesinas

Sant Martin de Chantalés

Sant Alire
(3,4 km)

Beça
(3,8 km)

Sant Cirgue de Malbèrt
(5,9 km)

Arnac
(6,3 km)

Barriac
(6,4 km)

Santa Alària
(6,5 km)

Plèus
(7,4 km)

Sent Santin de Cantalés
(7,8 km)

Perimètre del territòri

Comunas confrontantas de **Sant Martin de Chantalés**
Pleus
		Beça
Arnac	Sant Alire (Cantal)	Sant Cirgue de Malbèrt

Toponimia

Las fòrmas ancianas son Sanctus Martinus de Chantales, en 1464, Sainct-Martin-de-Monchantalès, en 1504, Sanctus Martinus Montis Chantalesii, en 1535 ? Sanctus Martinus de Montchantelys, en 1535 ? de Montchantelis, en 1535, Sainct-Martin-Chantallez, en 1586, Sainct-Martin-Chantallès, en 1626, Sainct-Martin-Chantalès, en 1647, Sainct-Martinot, en 1650, Sainct-Martin-Chantelez, en 1652, Sainct-Martin-Chantellès, en 1652, Sainct-Martin-Chantaletz, en 1660, Sainct-Martin-Chantely, en 1664, Sainct-Martin-Monchantallès, en 1666, Sainct-Martin-Mons-Chantallès, en 1667, Sainct-Martin-Mons-Chantallex, en 1670, Sainct-Martin-Cantelès, en 1672, Sainct-Martinet, en 1694, Sainct-Martain-Chantelais, en 1703, Saint-Martin-Cantaleix (mapa de Cassini), etc ^[2]. La fòrma populara pus usitada ara, Sant Martinòt, per oposicion a Sant Martin de Valmaron, qu'es Sant/Sent Martin Grand, apareis en 1650. La finala de 1664 en -ly, es signe d'una prononciacion de -es en [-ej], pueis benleu en [-i]. Sant Martin, evesque de Tors, èra un evangelizator de las Gàllias al sègle IV ^[3]^,^[4] e las paròchas que pòrtan son nom datan sovent de la Nauta Edat Mejana. Mas la gleisa, ara dedicada a Sant Martin, o èra autescòps a Sant Julian des Ponts, coma priorat annexat al priorat benedictin de Saint-Julien d'Esponts, dins la meima paròcha ^[2]. I a dos vialatges dins la comuna, Chantal-Péricot e Chantal-Lavialle (en francés) e, segon Joan Pèire Chambon, un o l'autre podiá ésser lo chapluòc d'una vigariá, çò qu'explicariá lo determinant Chantalés ^[1], present tanben dins Sent Santin de Cantalés, amel sufixe -és, del latin -ensem : lo país de Chantal (ligam a precisar amb lo massís volcanic). I a un vialatge Le Mont près de Chantal-Lavialle, qu'es benlèu en relacion amb las variantas Montchantalés dels sègles XVI e XVII. Lo nom es Sant Martin de Chantalés o Sent Martinòt.

Bertrande (en francés), riu. Las fòrmas ancianas son Aqua de Berthana, en 1464, Rivière de Berthane, en 1598 ^[5]. Lo nom ancian deviá èsser Bertana, passat a Bertranda per atraccion del petit nom. Mas se lo parlar es (o èra) betacista, chal compréner Vertana (en gallés, nom d'òme Vertos e sufixe -āno-, o nom escur que conten ver-, prefixe a valor aumentativa).
Saint-Julien d'Esponts (en francés), vialatge nejat sos las aigas del barratge d'Enchanet, a l'oèst de la comuna (mas sus la mapa demòra lo Bois de Saint-Julien). Las fòrmas ancianas son Sanctus Julianus de Pols, en latin, en 1381, Pons Sancti Juliani, en latin, en 1464, Les Pons, en francés, en 1599, Pons, jadis appelle del Crouzet, en francés, en 1669, Espons, en 1682, Despont (mapa de Cassini) ^[6].La prumeira atestacion fai dobtar que l'origina siá un derivat de pònt, malgrat la situacion geografica als ajustants de Bertrande e Etze. Sant Julian es lo nom de mai d'un sant, Sant Julian l'Espitalièr, Sant Julian de Briude e d'autres sants ^[7]^,^[8].