Siguèr

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Vilatge d'Occitània
Siguèr
Siguer
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
L'ostal dels comtes de Foix a Siguèr.
Armas
Geografia fisica
geolocalizacion
Coordenadas 42° 45′ 55″ N, 1° 33′ 59″ E
Superfícia 38,73 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
2 902 m
743 m
615 m
Geografia politica
País País de Fois Armas del País de Fois
Parçan Vic de Sòs
Estat Bandièra de França França
Region
76
Occitània
Departament
9
Arièja Armas del Departament d'Arièja
Arrondiment
091
Foish
Canton
0920
Savartés (Vic de Sòs abans 2015)
Intercom
ZZZZZZZZZ
CC de Nauta Arièja
Cònsol Marie-Line Caujolle
(2020-2026)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
96 ab.
Evolucion de la populacion
Evolucion de la populacion

96 ab.
Autras informacions
Còde postal 09220
Còde INSEE 09295

Siguèr[1],[2],[3],[4] (Siguer en francés) es una comuna occitana del País de Fois, situada dins lo departament d'Arièja e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas a l'entorn.

Toponimia[modificar | modificar la font]

Siguèr[modificar | modificar la font]

La prononciacion es [si'ɣɛr]. Las fòrmas ancianas son Segario, valle de Secher, Siger, sense data (cartulari de Sant Sarnin de Tolosa), Val Siguer en 1030-1050, Segario al sègle XI, Siger en 1106-1107, vallis Sigerii en 1111, Siger en 1119, Siger, Syger en 1141, Segeer, cap a 1159-1181, Seger en 1169, Seger, Siger en 1175, Siguer, Seguier ? en 1244, Seguer en 1246, vallis de Siguerio, Segario en 1272, Siguerrium en 1293, planum de Seguerio, Seguerium en 1318-1325, Seguerrio en 1301, Seguerio en 1302, Siguerrium en 1332, Seguier en 1385-1390, Siguer en 1401, Seguier en 1413-36, 1445, lo port de Siguier en 1445-1446, Siguer cap a 1460 (Cronica d'Esquerrièr) [5].
Segon Joan Coromines, citat per Patrici Pojada, Siguèr vendriá d'un nom germanic de persona Seguer, format de Sigi e hari. Per Segrevila, Segueriovilla en 1271, L. Ariès (Les Noms de lieux du Lauragais, p. 148) postula un Sigari e le lòc seriá una creacion franca lingüisticament. Aquel nom Sigari seriá valable tanben per Siguèr. Segon Lemoine, citat per Patrici Pojada, Siguèr vendriá del gallic sego, qu'a lo sens de « fòrça » e que seriá en rapòrt ambe la metallurgia e las minas de fèr... Segon Astor, citat per Patrici Pojada a prepaus del riu Siguèr, es un nom que ven d'una rasic preceltica idronimica seikw-, associat a ar-, puèi le [kw] seriá tractat en [g] coma per un nom germanic[5].
Segon Patrici Pojada, le -r final seriá prononciat actualament, atal coma dins l'enquista Sacaze de las annadas 1880. S'es pas una influéncia de la grafia e de la prononciacion francesas, es la pròva d'una etimologia non romanica. I auriá un ligam ambe'l nom de Segre, que segon J. Coromines, vendriá d'una basa indoeuropèa sikuari-, atestat en latin Sĭcŏris; aquel nom es prèp del preceltic seikw- d'Astor. I auriá un preindoeuropèu *sek- o *sik- « autura » e un pregallic seg- « montanha », benlèu a l'origina de Siguèr. Le germanic demòra possible, segon Coromines. Las fluctuacions de las fòrmas ancianas serián l'indici d'un toponime mal fixat, perqué èra pas comprés[5].
Remarcas. Per l'èrra finala sensibla, comparar ambe Alièr (Bigòrra), per exemple o ambe Bisquèr, que nos mena del costat del basc. D'un autre costat, Xavier Delamarre considèra Sĭcŏris, le nom antic de Segre, coma un nom probablament celtic[6]. Mistèri...

Istòria[modificar | modificar la font]

Siguèr annexèt Gestièrs e Lercol entre 1790 e 1794. Gestièrs e Lercol tornèron èsser de comunas entre 1795 e 1800.

Administracion[modificar | modificar la font]

  • D'aquí en 1964, un pòste de doana èra actiu ambe 8 doanièrs cargats de lutar contre los contrabandièrs que passavan entre l'Andòrra e la França.
Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març de 2014 2026 Marie-Line Caujolle    
2009 2014 Robert Moureau    
  2009      
1923 1940 Paul Jean Georges Caujolle   expèrt-comptable
  1923      
1827   Clément Rousse    
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]

modificar « persona »
 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): , totala:

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
1 397 702 885 912 966 1 006 1 055 1 038 1 027

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
900 904 881 865 865 862 759 712 700

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
642 584 544 384 365 316 262 253 207

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
148
89
76
93
65
96
88
87
86
2009 2010
89
97
99
103
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • La baissa de populacion de 1800 s'explica per l'independéncia de Gestièrs e de Lercol.
  • En 2018 la populacion èra de 96 abitants e la densitat èra de 2,48 ab/km².

Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

  • Claude Piquemal (nascut à Siguèr lo 13 de març 1939), atlèta, esprintaire
  • Paul Caujolle (1891-1955), cònsol de Siguèr, conselhièr general d'Arièja e president de l'òrdre nacional dels expèrts comptables (1943-1945).

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Pojada, Patrici. Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus. Nouvelles Éditions Loubatières, 2009. ISBN 978-2-86266-573-3. 
  2. Toponimia occitana. 
  3. Congrès permanent de la lenga occitana, Top'Òc: Diccionari toponimic occitan. 
  4. Institut d'Estudis Occitans, BdTopoc–Geoccitania. 
  5. 5,0 5,1 et 5,2 Patrici Poujade, Dictionnaire toponymique de l'Ariège, ed. IEO d'Arièja, 2021, p. 410-411
  6. Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 237 e 321