Sent Miquèl de Bag

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Sent Miquèl de Bag
Saint-Michel-de-Vax

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Defautoc.png
Defautoc.png
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 06′ 28″ N, 1° 47′ 59″ E
Superfícia 5,9 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
413 m
280 m
158 m
Geografia politica
País LengadòcArmas de Lengadòc
Estat Bandièra de França França
Region
76
 Occitània
Departament
81
Tarn Armas del departament de Tarn
Arrondiment
811
Albi
Canton
8134
Carmauç-2 Val de Seron, ancianament Canton de Vaur
Intercom
248100489
Comunautat de comunas del Cordés e del Causse ---> 2017
Cònsol Jacques Maffre
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
63 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 10,68 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 81140
Còde INSEE 81265

Sent Miquèl de Bag[1],[2],[3] (oficialament en francés Saint-Michel-de-Vax) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Sent Miquèl de Bag
Fenairòls
(Tarn e Garona)
Sent Antonin Sent Miquèl de Bag
Vaur Rossairòlas

Toponimia[modificar | modificar la font]

  • Sent Miquèl es lo nom de l'arcàngel [4],[5].
  • Bag, atestat Vaxio en 1382, es interpretat per Negre coma « bai, baiard (adjectiu), blond », per representar la color del sòl [6]. Lo mot vengut de badius pòt ben donar bag e se tròba, a costat de bai, dins la lenga medievala. La fòrma Vaxio supausa que l'airal èra dejà passat al betacisme (confusion v o b) a la fin del sègle XIV e que la consciéncia del b- etimologic èra perduda, quitament en latin. Es la sola dificultat.

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2001 2020 Jacques Maffre    
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Vaur; es ara del canton de Carmaux-2 Vallée du Cérou (en francés), doncas de Carmauç-2 Val de Seron .

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 63, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
344 386 378 373 398 375 385 387 405

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
411 406 330 318 303 281 278 268 268

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
239 232 200 176 153 135 131 114 94

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
72
78
80
89
70
66
65
65
65
69
2009 2010
67
72
68
73
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personas ligadas a la commune[modificar | modificar la font]

Lo general e convencional tarnés Jean-Pierre Lacombe-Saint-Michel, nascut en 1753 e mòrt en 1812 al castèl de Sent Miquèl de Bag, aujòl del Prèmi Nobel de Literatura Claude Simon que parla de Sent Miquèl de Bag dans son libre Les Géorgiques.

Vejatz tanben[modificar | modificar la font]

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  2. Sit Toponimia occitana
  3. Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
  4. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 618
  5. http://nominis.cef.fr/contenus/saint/978/Saint-Michel.html
  6. Ernest Negre, Les Noms de Lieux du Tarn, 4e ed., Vent Terral, Energues, 81350 Andouque, 1986, p. 68

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]