Ròcacorba

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Flag of Occitania (with star).svg Vila d'Occitània Blason Languedoc.svg

Ròcacorba
Roquecourbe

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Defautoc.png
Blason ville fr Roquecourbe (Tarn).svg
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 39′ 55″ N, 2° 17′ 30″ E
Superfícia 16,65 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
409 m
220 m
202 m
Geografia politica
País LengadòcArmas de Lengadòc
Parçan Sidòbre
Estat Bandièra de França França
Region
76
Occitània
Departament
81
Tarn Armas del departament de Tarn
Arrondiment
812
Castras
Canton
8127
de Castras-2, ancianament de Ròcacorba (capluòc)
Cònsol Pierre Modéran
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
2 306 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 138,5 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 81210
Còde INSEE 81227

Ròcacorba[1],[2],[3] (oficialament en francés Roquecourbe) es una comuna occitana de Lengadòc en Sidòbre situada dins lo departament de Tarn e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia[modificar | modificar la font]

L'altitud mejana es de 218 m. La vila es situada dins la val d'Agot, al pè del massís granitic de Sidòbre. Es solament a 8 km de Castras e a 40 km d'Albi. Agot ven dels Monts d'Espinosa (Erau). Aprèp èsser passada a Ròcacorba, va a Castras e acaba per s'escampar dins Tarn prèp de Sant Sulpici. Per i anar cal prene la rota que ven siá de Castras, siá de La Croseta, siá de Burlatz, siá de Vabre o siá de La Bessoniá. Ròcacorba es un pichon vilatge plan desservit. Fa 16,65 km².

Clima[modificar | modificar la font]

Lo clima de Ròcacorba es temperat. L'estiu es caud e sec. La davalada es mai doça e pluviosa. L'ivèrn es freg e sec, generalament. E la prima es doça e un pauc pluviosa. Lo vent d'oèst es lo vent dominant. Bufa tot l'an. Lo vent d'autan bufa generalament plan fòrt. Per acabar, lo vent del nòrd qu'es freg bufa de temps en temps.

Toponimia[modificar | modificar la font]

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març de 2008 2020 Pierre Modéran divèrs drecha ensenhaire
junh 1995 2008 Monique Cros   cap d'entrepresa
  1995      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 2306, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
- 1 997

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
1 788
2 012
2 271
2 213
2 266
2 209
2 274
2 236
2 233
2 276
2009 2010
2 257
2 298
2 281
2 322
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Urbanisme[modificar | modificar la font]

A l'Edat Mejana, lo site arqueologic que s'apèla Santa Juliana es descubèrt. Èra un endrech religiós. Pendent sègles e sègles de personas anavan per practicar lor religion. Ara podèm visitar aqueste endrech qu'es plan polit.

Pendent l'epòca modèrna un temple protestant es bastit. Se tròba lo long d'Agot. Encara uèi es dubèrt.

Pendent lo sègle XIX es un cloquièr gotic qu'es bastit. Es sus la plaça centrala de Ròcacorba e fonciona plan.

Dusca al mitan del sègle XX i aviá un pichon tren qu'anava de Castras fins a Murat e passava per Ròcacorba. Èra un plan polit tren. Agradava fòrça a la gent. Mas dempièi 1962 marcha pas mai. Ara es devengut un camin ont la gent se pòdon passejar.

A l'epòca d'ara, i a de bastiments industrials ont se fabrica de tricòts. Mas foncionan pauc. Benlèu que van tampar lèu-lèu.

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  2. Sit Toponimia occitana
  3. Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.