Truèjols

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Truèjols
Tréjouls

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Defautoc.png
Defautoc.png
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 16′ 06″ N, 1° 14′ 11″ E
Superfícia 13,86 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
255 m
190 m
111 m
Geografia politica
País Carcin Armas de Carcin
Estat Bandièra de França França
Region
76
Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Departament
82
Tarn e Garona Armas deu Departament de Tarn e Garona
Arrondiment
821
Los Sarrasins
Canton
8209
País de Sèrras Carcin Sud, ancianament de Lausèrta
Intercom
248200149
Comunautat de comunas del País de Sèrras en Carcin SIREN 200040418
Cònsol Véronique Bessieres
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
245 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 17,68 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 82110
Còde INSEE 82183

Truèjols[1],[2],[3] (oficialament en francés Tréjouls) es una comuna occitana de Carcin situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region d'Occitània, ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Truèjols
Senta Geleda Montliausut
(Òut)
Sent Laurenç de l'Òrmia com. nov. de Lendou-en-Quercy

(Òut)
Lausèrta Truèjols Salvatèrra
Cases e Montdenard

Toponimia[modificar | modificar la font]

Truèjols[modificar | modificar la font]

Las fòrmas ancianas son prioris de Truejols, en 1314, Trujols, en 1326, Truejols, en 1400, Beata Maria de Trejouls, en 1580, Trejouls, sus la mapa de Cassini, a la fin del sègle XVIII. La prononciacion es ['trɛtsuls]; s'ausís pus rarament una fòrma francisada ambe avançament d'accent tonic e barradura de la primièra sillaba : [tre'tsuls]. La finala [-uèjols] correspond dins la partida centrala de nòstre país a la fòrma que prend lo mot gallés -ialos / -ialon, « lòc desbosigat, espaci descobèrt, clar, clarièra » e per extension « vilatge » (per crear un vilatge novèl, caliá desbosigar un tròç de bòsc). La primièra partida d'un toponime ambe finala en -ialon es un nom comun o un nom de persona, pas un numeral coma tri, coma Negre supausa. Burgan e Lafon pensan a un nom gallés coma Trogus o Trogius. Xavier Delamarre cita Trougios dins son indèx dels noms de personas galleses. Meteis nom ? En tot cas ò tonic se diftonga regularament en -uè- jos l'efècte d'un iòd dins la sillaba seguenta : podium ---> puèg [4],[5],[6], *trogialon ----> truèjol(s). Los escribas penan sovent a escriure los diftongues, d'aquí la fòrma grafica de 1326, Trujols, mès cal comprene dejà Truèjols. Après, lo diftongue tonic se redusís a [ɛ] [7] (grafiat ) e probable que la fòrma de 1580, Trejouls correspond a aquela prononciacion.

Sent Ocesi[modificar | modificar la font]

Las fòrmas ancianas son vicaria Sancti Urcissini, en 970 o 954-986, la gleia de S. Orssezi, en 1241, ecclesia Sancti Urcissini prope Lauzertam, en 1254, ecclesia Sancti Ursicini, en 1262, Sancti Urcissini, cap a 1400, Sanctus Urcicius Ursicinus Vallium, en 1580, St Urcisse, sus la mapa de Cassini, a la fin del sègle XVIII. La prononciacion es [senty'sisi] o [sentu'sezi]. Burgan e Lafon estiman qu'aquò justifica la grafia Sent-Urcisi [8], mès la grafia Sent Ocesi correspond milhor a l'atestacion de 1241, la sola en occitan, ambe la diferéncia de la pèrda de [r] dins lo grope rs, accident frequent en occitanoromanic. La varianta [senty'sisi], falsament etimologica, sembla sortida de la contaminacion de la fòrma oficiala ambe la prononciacion supausada autentica. I a sèt sents Ursicinus, dont un avesque de Caors mòrt en 585 [9]. Es aquel sent qu'es logicament lo patron de la glèisa. Son nom es tanben donat a una parròquia de Caors, a una comuna près de Puègmiròl, Sent Orsisi, una comuna tarnesa, Sent Orsesi e a una comuna cantalona, Sent Urcisi o Urcise. L'accentuacion es donc totjorn sus la segonda sillaba.

Cossí explicar l'evolucion de Ursicinus, accentuat sus ci, la tresena sillaba, ambe una vocala longa [10], a de fòrmas del tipe Urcisi / Orcesi / Orsesi, accentuadas sus la segonda sillaba ? Burgan e Lafon refutan l'explicacion de Negre, que pensa que lo nom es tractat coma *Ursicius, accentuat sus -si-. Explican que i a un martir [donc pas l'avesque de Caors] nommat Urcisinus, ambe la sillaba -ci- tonica, çò que règla lo problèma [11] (la finala dispareis dins l'evolucion fonetica). Coma aquel accident interven tanben per l'avesque de Caors, es benlèu pus simple de dire que lo nom Ursicinus en general a conegut, al mens en occitan, una metatèsi acompanhada de reculament d'accent. Aquela istòria complicada explica tanben que la codificacion del nom esita entre Orsi- e Orci-.

Istòria[modificar | modificar la font]

  • Abans 1806, la comuna de Saint-Urcisse (nom francés) foguèt annexada a Truèjols [12], malgrat una populacion pus importanta.

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista dels cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2014 2020 Véronique Bessieres    
1995 2014 Serge Roos PRG  
1971 1995 Ismael Laniès    
  1971      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Lausèrta; es ara del canton de Pays de Serres Sud-Quercy (en francés), donc del País de Sèrras Carcin Sud.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 245, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
212 248 616 538 643 665 644 647 662

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
611 613 581 572 541 513 503 443 438

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
446 440 396 354 364 364 365 365 331

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
296
286
272
242
245
260
259
259
260
267
2009 2010
266
273
260
273
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Demografia Sent Urcisi[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 245, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
346 336 - -

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008




Cercar
Cercar
259
259
260
267
2009 2010
266
273
260
273
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


  • Las donadas de la dreta del grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna entièra de Truèjols

Lòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Patrici Pojada, Repertòri toponimic de las comunas de la region Miègjorn-Pirenèus, Nouvelles Éditions Loubatières, 2009, ISBN 978-2-86266-573-3
  2. Sit Toponimia occitana
  3. Top'Òc Diccionari toponimic occitan del Congrès permanent de la lenga occitana.
  4. Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 174
  5. Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 185
  6. Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 309
  7. Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 174
  8. Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 174
  9. https://nominis.cef.fr/contenus/saint/9977/Saint-Ursicin.html.
  10. Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 174
  11. Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 174
  12. http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=34866