Saint-Pierre-d'Allevard

Saint-Pierre-d'Allevard; Saint-Pierre-d'Allevard
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	Geografia fisica
Coordenadas	45° 22′ 32″ N, 6° 02′ 55″ E
Superfícia	27,09 km²
Altituds; · Maximala; · Minimala	; 1 766 m; 429 m
	Geografia politica;
Region istorica	Daufinat; Arpitània ;
Estat	França;
Region; 84	Auvèrnhe Ròse Aups;
Departament; 38	Isèra ;
Arrondiment	Grenoble;
Canton	Allevard;
Intercom; 200018166	du Pays du Grésivaudan;
Cònsol	Jean Lombard (2008-2014)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2013)	2 887 ab. Evolucion de la populacion; 2 940 ab.
Densitat	106,57 ab./km²
	Autras informacions
Gentilici	Saint-Pierrains (en francés)
Còde postal	38830
Còde INSEE	38439
	Modèl:Officiel

Nom desconegut en arpitan (Saint-Pierre-d'Allevard en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.

Geografia

Partida eissida de l'article francés

La municipalitat, situada en la part septentrionala del Massís de Belledonne, fa partida del « País de Allevard » (lo costat) e de la sèria de bourgades bastidas sus las replats dels « Balcons de Belledonne », entre Allevard al nòrd e Uriage al sud. S'estend en un élargissement entre la montanha de Bramefarine (1 192 m), al nòrd-oèst (#que la separa de la vallée del Grésivaudan), los Cinc Crêts, al sud-sud-oèst, e lo épaulement (#que culmini a formatnum:1726 m amb lo Crêt del Pol) #que la separa a l'èst de la vallée de la Nautor-Bréda. Largament dobèrt cap al nòrd, del costat de Allevard, aquel « scenari », #qu'es la part sud d'un synclinal parallel a la vallée del Grésivaudan, comunica amb ela per las gargamèlas del Fay al sud-oèst e amb los autres comunas del Balcon de Belledonne pel caulet del Barioz (1 041 m). Lo bourg ancian s'es bastit sul adret, al pè de Bramefarine, per aprofechar al maximal del ensoleillement, acorchit n'ivèrn pels Cinc Crêts (de 1 285 a formatnum:1150 m).

Una dels particularités de la municipalitat es lo sieu amplitude d'altitud : lo bourg s'estend, del sud al nòrd entre 490 e 543 m, del temps que lo masatge caseriu mai elevat, sus la rota del caulet del Barioz, se tròba a aperaquí 880 m d'altitud. Lo ponch çò de mès de bas de la municipalitat, al luòc dich « lo Camp del pont » es a 430 m, e çò de mès d'elevat es çò Crêt del Pol, a formatnum:1726 m. Las pendentas pro raides en transformant per tempses de orage o de pluèjas persistantes las ruisseaux de còps intermittents en torrents dévastateurs an portat la municipalitat a susvelhar los sieus marges. Lo fons marécageux a servit a establir al nòrd lo lac del Flumet (conca EDF de 4,7Mm³) e subsisteix al sud-es dins una zòna classificada« espaci natural sensible » : lo marais de Sailles^[1] Pierre .

Tèxte originau de l'article francés

Comunas vesinas

Saint-Pierre-d'Allevard

Morêtel-de-Mailles (2,8km)

Allevard (3,1km)

Le Cheylas (4,3km)

Pinsot (4,5km)

Saint-Maximin (5,3km)

Sainte-Marie-d'Alloix (6,1km)

Goncelin (6,4km)

La Chapelle-du-Bard (6,6km)

Pontcharra (6,7km)

La Ferrière (6,9km)

La Flachère (7,1km)

Le Moutaret (7,3km)

Saint-Vincent-de-Mercuze (7,7km)

Le Touvet (7,7km)

Istòria

Partida eissida de l'article francés

L'istòria anciana de Sant-Pierre es encara a escriure. Situat en una region boisée al minaré de fèrre ric en manganèse e facilament exploitable, lo bourg, bastit a l'entorn d'un prieuré clunisien, participa a l'istòria industriala del costat de Allevard, iniciada per las chartreux de Sant Hugon l'an 1170, a una epòca ont çò Dauphiné e la Savoie se vertèbran en doas principautés antagonistes, e #que veirà la siá edat d'aur a la fin de la amb l'espleitacion intensiva de la Taillat per la societat Schneider del Creusot e la fabricacion d'acièrs especiales e de imants l'an 1874.

Tèxte originau de l'article francés

L'histoire ancienne de Saint-Pierre est encore à écrire. Situé dans une région boisée au minerai de fer riche en manganèse et facilement exploitable, le bourg, bâti autour d'un prieuré clunisien, participe à l'histoire industrielle du canton d'Allevard, initiée par les chartreux de Saint Hugon en 1170, à une époque où le Dauphiné et la Savoie se structurent en deux principautés antagonistes, et qui verra son âge d'or à la fin du avec l'exploitation intensive de La Taillat par la société Schneider du Creusot et la fabrication d'aciers spéciaux et d'aimants en 1874.