Lenede

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche


Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Lenede
Nonette

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Nonette -910.JPG
Vista de Lenede dempueis lo siti de l'ancian chastèl
Defautoc.png
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 45° 28′ 41″ N, 3° 16′ 47″ E
Superfícia 7,6 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
577 m
500 m
379 m
Geografia politica
País Auvèrnhe Armas d'Auvèrnhe
Estat Bandièra de França França
Region
84
Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe Armas d'Auvèrnhe


Departament
63
Puèi Domat Armas dau Departament dau Puèi Domat
Arrondiment
633
Suire
Canton
6340
de Braçac, ancianament de Sant German Lembron
Intercom
246300883
Comunautat d'aglomeracion Aglo País de Soire SIREN 200070407
Cònsol Pierre Ravel (cònsol delegat)
(2016-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
344 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 45,26 ab./km²
Autras informacions
Còde postal 63340
Còde INSEE 63255
Divèrs comuna delegada e chapluòc de la comuna novèla de Lenede e Orsonede
Lo suc de Lenede amont d'Orsonede

Lenede [lən'ədə][1] (Nonette en francés) z-es 'na anciana comuna d'Auvèrnhe, dins lo departament dau Puèi Domat. Se tròba sobre lo suc de Lenede, amont d'Orsonede. Dempueis lo 1èir de genèir 2016 es comuna delegada e chapluòc de la comuna novèla de Lenede e Orsonede.

Geografia[modificar | modificar la font]

Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]

Situacion davant la fusion amb Orsonede :

Comunas confrontantas de Lenede
Le Broc Les Pradeaux Saint-Martin-des-Plains
Lenede La Mongiá
Lo Bruelh Orsonede

Toponimia[modificar | modificar la font]

La forma Nonede es atestada en 1287 dins los Comptes daus Cònsols de Montferrand [2]. Las autras fòrmas ancianas son vicaria Nonatensis, en latin, al sègle IX, apud Nonetam, en 1188, Nonede, en 1373, Noneta, en 1392 [3]. Dauzat, en 1931, explicava la finala per un sufixe inaccentuat d'origina preceltica e que los gallés adoptèron, -ate, que formava donc de proparoxitons; posteriorament, -a- pòsttonic venguèt -e- ancianament, pueis lo nom chamgèt d'accentuacion e venguèt paroxiton a la fin de l'Edat Mejana; lo passatge de l'iniciala de Nonede a la de Lenede es una dissimilacion consonantica; lo radical seriá escur; la fòrma francesa Nonette seriá deguda a l'atraccion paronimica de nonne, nonnette, « monja » en francés, a l'origina d'una legenda e d'una etimologia populara; Dauzat resumiguèt son explicacion dins son diccionari [4],[5]; sembla pasmens que l'atraccion siá pusleu la del sufixe -ette (eta en occitan), pus productiu e d'origina latina; en efièit, Orsonede es tanben vengut en francés Orsonnette (mas, una atraccion de la finala del nom d'un vialatge per la d'un vialatge près es tanben possibla) e lo toponime e antroponime francés Bessette sembla venir de Beceda pel meime mecanisme. Delamarre, qu'a tendéncia a privilegiar las explicacions per de noms de personas e doncas de proprietats, explica Nonede ( > Lenede) per un nom gallés d'òme, Nonnos, amel sufixe -ate [6]. Pr'aquò, Dauzat, mas èra en 1931, considerava que -ate, productiu davant la romanizacion, s'aplicava a de noms d'aglomeracions mai o mens importantas o a de regions (los noms de pòbles gallés, per exemple, son en -ates) e rarament a de bens rurals; lo sufixe -ates representava especificament lo nom dels abitants de l'aglomeracion o de la region [7]. Los Féniés explican Nonede (vengut Lenede) per un mot occitan, nòna o nona, « ròc en fòrma d'obelisque », que representariá lo chastèl jucat sus son pic [8]; mas coma l'atestacion del sègle IX conten lo sufixe -ate, chaldriá supausar qu'aquel mot es d'origina celtica o preceltica.

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols delegats successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2016 2020 Pierre Ravel    
         
Totas las donadas son pas encara conegudas.
Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2008 31 de decembre 2015 Pierre Ravel[9]    
març de 2001 2008      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 344, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
696 576 631 668 779 745 740 746 768

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
750 710 725 671 632 665 707 680 685

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
644 549 481 398 383 346 323 265 247

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
244
270
272
269
275
289
Cercar
317
321
327
2009 2010
322
328
322
327
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Veire tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. http://www.persee.fr/doc/rea_0035-2004_1931_num_33_4_2623 La toponymie gauloise de l'Auvergne et du Velay, Albert Dauzat
  2. Comptes daus Cònsols de Montferrand.
  3. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 380
  4. Albert Dauzat, La toponymie gauloise de l'Auvergne et du Velay, 1931 http://www.persee.fr/doc/rea_0035-2004_1931_num_33_4_2623, p. 367 e 362-363
  5. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 500
  6. Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 206, 303 e 359
  7. Albert Dauzat, La toponymie gauloise de l'Auvergne et du Velay, 1931 http://www.persee.fr/doc/rea_0035-2004_1931_num_33_4_2623, p. 362-363
  8. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 380
  9. Site de la préfecture du Puy-de-Dôme, consulté le 8 janvier 2008
  10. http://www2.culture.gouv.fr/public/mistral/merimee_fr?ACTION=CHERCHER&FIELD_1=REF&VALUE_1=PA00092220