Borbon (Bocas de Ròse)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Flag of Occitania (with star).svg Vilatge d'Occitània Blason Languedoc.svg

Borbon
Boulbon

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Chapelle Saint Marcellin et moulin Bonnet à Boulbon.JPG
Capèla de Sant Marcelin e molin de Bonet.
Blason de la ville de Boulbon (13).svg
Geografia fisica
Occitania map (1).png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 51′ 48″ N, 4° 41′ 39″ E
Superfícia 19,33 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
165 m
20 m
10 m
Geografia politica
País Provença Armas de Provença
Estat Bandièra de França França
Region
93
Provença Aups e Còsta d'Azur
Departament
13
Bocas de Ròse Armas dau Departament dei Bocas de Ròse
Arrondiment
132
Arle
Canton
1333
de Castèurainard, ancianament de Tarascon
Intercom
241300417
Comunautat d'aglomeracion d'Arle-Crau-Camarga-Montanheta
Cònsol Bernard Dupont
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
1 497 ab.
Evolucion de la populacion

1 523 ab.
Densitat 77,44 ab./km²
Autras informacions
Gentilici Boulbonnais (en francés)
Còde postal 13150
Còde INSEE 13017
http://www.mairie-boulbon.fr/

Borbon [1], oficialament en francés Boulbon, es una comuna provençala, situada dins lo departament dei Bocas de Ròse e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.

Geografia[modificar | modificar la font]

Pichòt vilatge situat a 15 minutas d'Avinhon e 20 minutas d'Arle, entre la Montanheta e Ròse.

Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Borbon
Aramon
(Gard)
Sant Pèire de Mesoarga Borbon Barbentana
Tarascon

Lo territòri de Valabrega tòca pas lo de Borbon, mas n'es plan près : son separats per Tarascon e Sant Pèire de Mesoarga.

Toponimia[modificar | modificar la font]

Lei fòrmas ancianas son Bolbone, en 1054, Borbo, en 1166. Lo nom vendriá d'una basa « celtica e preceltica » *borb-, que designan de fònts, mai que mai caudas [2]. Lei Féniés classan aqueu tèma *bor-b dins lo pre-indoeuropèu [3], mès en se basant sus la gramatica comparada dei lengas indoeuropèas, Xavier Delamarre plaça boruo, bormo, « fònt cauda » dins lo gallés, donc lo celtic [4]. A l'epòca que lo provençau coneissiá l'-l après una vocala, lo nom esitava entre -r- etimologica e -l-.

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març de 2014 2020 Bernard Dupont divèrs drecha agent tecnic
2001 2014 Rolland Roche    
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Tarascon; es ara dau canton de Castèurainard.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 1497, totala: 1523
Picto infobox character.png
1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
850 989 1 008 985 1 041 1 110 1 171 1 261 1 236
1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
1 240 1 268 1 227 1 207 1 121 1 112 1 073 1 026 1 015
1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
1 011 1 041 1 020 901 961 922 912 875 863
1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
867
935
836
1 042
1 329
1 510
1 532
1 535
1 538
1 559
2009 2010
1 536
1 557
1 535
1 555
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Fr. Mistral, Lou Tresor dóu Felibrige, reedicion Culture Provençale et Méridionale, Raphèle-lès-Arles, 1979, p. 333
  2. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 103
  3. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 55
  4. Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2003, p. 82