Borbon (Bocas de Ròse)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Vilatge d'Occitània
Borbon
Boulbon
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Capèla de Sant Marcelin e molin de Bonet.
Armas
Geografia fisica
geolocalizacion
Coordenadas 43° 51′ 48″ N, 4° 41′ 39″ E
Superfícia 19,33 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
165 m
20 m
10 m
Geografia politica
País Provença Armas de Provença
Estat Bandièra de França França
Region
93
Provença Aups e Còsta d'Azur
Departament
13
Bocas de Ròse Armas dau Departament dei Bocas de Ròse
Arrondiment
132
Arle
Canton
1333
de Castèurainard, ancianament de Tarascon
Intercom
241300417
Comunautat d'aglomeracion d'Arle-Crau-Camarga-Montanheta
Cònsol Bernard Dupont
(2014-2020)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2018)
1 518 ab.
Evolucion de la populacion
Evolucion de la populacion

1 536 ab.
Densitat 77,44 ab./km²
Autras informacions
Gentilici borbonenc
Còde postal 13150
Còde INSEE 13017
http://www.mairie-boulbon.fr/

Borbon[1] (Boulbon en francés) es una comuna provençala situada dins lo departament dei Bocas de Ròse e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.

Geografia[modificar | modificar la font]

Pichòt vilatge situat a 15 minutas d'Avinhon e 20 minutas d'Arle, entre la Montanheta e Ròse.

Perimètre del territòri[modificar | modificar la font]

Comunas confrontantas de Borbon
Aramon
(Gard)
Sant Pèire de Mesoarga Borbon Barbentana
Tarascon

Lo territòri de Valabrega tòca pas lo de Borbon, mas n'es plan près : son separats per Tarascon e Sant Pèire de Mesoarga.

Toponimia[modificar | modificar la font]

Lei fòrmas ancianas son Bolbone, en 1054, Borbo, en 1166. Lo nom vendriá d'una basa « celtica e preceltica » *borb-, que designan de fònts, mai que mai caudas [2]. Lei Féniés classan aqueu tèma *bor-b dins lo pre-indoeuropèu [3], mès en se basant sus la gramatica comparada dei lengas indoeuropèas, Xavier Delamarre plaça boruo, bormo, « fònt cauda » dins lo gallés, donc lo celtic [4]. A l'epòca que lo provençau coneissiá l'-l après una vocala, lo nom esitava entre -r- etimologica e -l-.

Istòria[modificar | modificar la font]

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista dei cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
març de 2014 2020 Bernard Dupont divèrs drecha agent tecnic
2001 2014 Rolland Roche    
  2001      
Totas las donadas son pas encara conegudas.
  • Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Tarascon; es ara dau canton de Castèurainard.

Demografia[modificar | modificar la font]

modificar « persona »
 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 1497, totala: 1523

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
850 989 1 008 985 1 041 1 110 1 171 1 261 1 236

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
1 240 1 268 1 227 1 207 1 121 1 112 1 073 1 026 1 015

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
1 011 1 041 1 020 901 961 922 912 875 863

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
867
935
836
1 042
1 329
1 510
1 532
1 535
1 538
1 559
2009 2010
1 536
1 557
1 535
1 555
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008
Evolucion de la populacion 1962-2008


Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats liadas ambé la comuna[modificar | modificar la font]

Veire tanben[modificar | modificar la font]

Liames extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Fr. Mistral, Lou Tresor dóu Felibrige, reedicion Culture Provençale et Méridionale, Raphèle-lès-Arles, 1979, p. 333
  2. Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 103
  3. Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 55
  4. Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2003, p. 82