Aigasmòrtas

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
(Redirigit dempuèi Aigas Mòrtas)
Anar a : navigacion, Recercar
Flag of Occitania.png Vila d’Occitània Blason Languedoc.svg

Aigas Mòrtas
Aigues-Mortes

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Les remparts d'Aigues-Mortes.jpg
Los barris d'Aigas Mòrtas
Blason ville fr Aigues-Mortes (Gard).svg
Geografia fisica
Occitania map.png
geolocalizacion
Coordenadas 43° 34′ 03″ N 4° 11′ 36″ E / 43.5675, 4.19333333333 / 43.5675; 4.19333333333
Superfícia 57,78 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala
 
3 m
2 m
0 m
Geografia politica
País LengadòcArmas de Lengadòc
Parçan Camarga
Estat França Flag of France.svg
Region
76
Lengadòc Rosselhon Miègjorn Pirenèus
Departament
30
Gard Armas deu Departament de Gard
Arrondiment
302
Nimes
Canton
3001
Canton d'Aigas Mòrtas (caplòc)
Intercom
243000650
Comunautat de comunas Tèrra de Camarga
Cònsol Pierre Mauméjean (2014-2020)
Geografia umana
Autras informacions
Gentilici aigamortenc
Còde INSEE 30003

Aigas Mòrtas (Aigues-Mortes en francés) es una comuna occitana situada dins lo departament de Gard e la region de Lengadòc Rosselhon Miègjorn Pirenèus.

Geografia[modificar | modificar la font]

Per la rota, Aigas Mòrtas es situat a 35 km aperaquí de Nimes e 30 km de Montpelhièr. Lo territòri comunau se compausa d'una partida de la plana umida e deis estanhs de Pichòta Camarga. Comunica amb lo golf del Leon e la mar Mediterranèa per lo Grau dau Rei.

Istòria[modificar | modificar la font]

En 791, Carlesmanhe faguèt bastir la torre Matafèr, au mitan dei paluns, per la securitat dei pescaires e deis obrièrs dei salinas e bessai per la senhalizacion e la transmission dei novèlas destinada a donar l’alèrta, per lo cas de l’arrivada d’una flòta. La vocacion de la torre passèt del domeni guerrièr au domeni espiritual quora Carlesmanhe l'autregèt a l’abadiá benedictina, consagrat a l’Opus Dei e que per sei psalmodias, de jorn coma de nuèch, fan designer son convent dau títol de Psalmòdi. Lo convent existís en 812, coma lo confirma un acte de dotacion facha per lo nimesenc Badila a l’abadiá[1]. Aaquesta epòca, los abitants, demoravan dins de cabanas de canas, e vivián de la pesca, de la caça e de la produccion de sal. La region èra sota la dominacion dei monges de l'abadiá de Psalmòdi.

En 1240, Loís IX de França, que se vòl debarrassar de l'empresa dei marinas italianas per lo transpòrt dei tropas per lei crosadas, s'interessa a la posicion estrategica que representa lo luòc per son reiaume. A aquesta epòca, Marselha aperten a son fraire Carles d'Anjau, rei de Nàpols, Agde au Comte de Tolosa Raimon VII e Montpelhièr au rei d'Aragon Jacme Ièr. Sant Loís voliá un accès dirècte a la mar Mediterranèa. Obtenguèt dei monges de l'abadiá la vila e lei tèrras a l'entorn per escambi de proprietats. Leis abitants èran exemptats de la gabèla, impòst prelevat sus la sal que podián prene sens constrencha[2]. Faguèt bastir una rota entre lei paluns e la torre Carbonièra per i faire lo gach e aitau protegir l'accès de la vila. Sant Loís bastit puèi la torre de Constança per assostar sa garneson. En 1272, lo filh e successor de Loís IX, Felip lo Ardi, ordona la perseguida de la construccion dei barris per cinturar completament la pichòta vila. Lei trabalhs s'acabèron pas que 30 ans pus tard.

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2008 2014 Cédric Bonato    
2014 2020 Pierre Mauméjean    
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 Donadas
d · m
 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): , totala:
Picto infobox character.png


1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008




Cercar
Cercar
7 115
7 613
7 891
7 975
2009 2010
8 116
8 204
8 341
8 426
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Ligams intèrnes[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. « Aigues-mortes, le Sel de la vie » {{{Títol}}} sur www.ot-aiguesmortes.fr.
  2. Gérard Noiriel, op. cit., p. .