Brigueil-le-Chantre

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Brigueil-le-Chantre
Brigueil-le-Chantre

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
[[Fichièr:Defautoc.png|center|280px|link=|border]]
[[Fichièr:Defautoc.png|75px|center|link=]]
Geografia fisica
Occitania Map2.svg
geolocalizacion
Coordenadas 46° 23′ 48″ N, 1° 05′ 19″ E
Superfícia 53,79 km²
Altituds
 · Maximala
 · Minimala
 
203 m
120 m
Geografia politica
Region istorica Peitau Armas de Peitau
Estat Bandièra de França França
Region
75
Nòva Aquitània BlasonNouvelleAquitaine.svg
Departament
86
Vinhana Armas deu Departament de Vinhana
Arrondiment Montmorillon
Canton La Trimouille
Intercom
248600397
du Montmorillonnais
Cònsol Mme Percheron (2008-2014)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
503 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 9,35 ab./km²
Autras informacions
Gentilici Brigueillais (en francés)
Còde postal 86290
Còde INSEE 86037

Brigueil-le-Chantre es una comuna francesa del departament de Vinhana e de la region de Peitau-Charantas.

Geografia[modificar | modificar la font]

Partida eissida de l'article francés

Lo territòri communal a adaigat pel riu lo Asse e situat ne nautor sus una anciana Falaise.

Tèxte originau de l'article francés

Le territoire communal est arrosé par la rivière l'Asse et situé en hauteur sur une ancienne Falaise.

Comunas vesinas[modificar | modificar la font]

Distanças e posicion relativa
Map pointer black.svgBrigueil-le-Chantre
Comuna amb 171 abitants (2000)Thollet (4,1km)
Comuna amb 259 abitants (2000)Coulonges (5,1km)
Comuna amb 275 abitants (2000)Azat-le-Ris (8,5km)
Comuna amb 170 abitants (2000)Tilly (8,9km)


Istòria[modificar | modificar la font]

Partida eissida de l'article francés

Coma la rèsta de la França, acuèlh favorablament las avançadas de la Revolucion francesa. Planta aital lo sieu arbre de la libertat, simbòl de la Revolucion. Ven lo luòc d'adesion de totas las fèstas e dels principals eveniments révolutionnnaire, coma lo 14 de julhet o la fèsta en celebrant la paissièra de Tolon|Tolon als Angleses[1].

Tèxte originau de l'article francés

Comme le reste de la France, accueille favorablement les avancées de la Révolution française. Elle plante ainsi son arbre de la liberté, symbole de la Révolution. Il devient le lieu de ralliement de toutes les fêtes et des principaux événements révolutionnnaire, comme le 14 juillet ou la fête célébrant la prise de Tolon|Tolon aux Anglais[2].

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2008 2014 Mme Percheron    
març de 2001 2008      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 503, totala:
Picto infobox character.png

1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
1 000 756 971 1 019 1 164 1 294 1 301 1 331 1 372

1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
1 475 1 511 1 541 1 612 1 616 1 598 1 586 1 712 1 636

1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
1 530 1 511 1 505 1 379 1 263 1 205 1 191 1 098 1 053

1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
1 034
914
808
712
674
595
511
504
508
516
2009 2010
508
509
507
508
{{{2 014}}}
{{{2 014tot}}}
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Robert Pichon, Los Arbres de la libertat a Peitieus e en la Viena, Peitieus : d'Edicions CLAUS 89/Federacion de las œuvres laiques, 1989, pàg. 195
  2. Robert Petit, Les Arbres de la liberté à Poitiers et dans la Vienne, Poitiers : Éditions CLEF 89/Fédération des œuvres laïques, 1989, p. 195