Thuré (Vinhana)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
(Redirigit dempuèi Thuré)
Anar a : navigacion, Recercar

Thuré
Thuré

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
[[Fichièr:Defautoc.png|center|280px|link=|border]]
[[Fichièr:Defautoc.png|75px|center|link=]]
Geografia fisica
France location map-Regions and departements-2016.svg
geolocalizacion
Coordenadas 46° 49′ 59″ N, 0° 27′ 37″ E
Superfícia 43,47 km²
Altituds
 · Maximala
 · Minimala
 
166 m
52 m
Geografia politica
Region istorica Peitau Armas de Peitau
Estat Bandièra de França França
Region
75
Nòva Aquitània BlasonNouvelleAquitaine.svg
Departament
86
Vinhana Armas deu Departament de Vinhana
Arrondiment Châtellerault
Canton Châtellerault-Ouest
Intercom
248600413
du Pays Châtelleraudais
Cònsol Jean-Claude Deyna (2008-2014)
Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2013)
2 892 ab.
Evolucion de la populacion

ab.
Densitat 66,53 ab./km²
Autras informacions
Gentilici (en francés)
Còde postal 86540
Còde INSEE 86272

Thuré es una comuna peitavina, situada dins lo departament de Vinhana e la region de Peitau-Charantas.

Geografia[modificar | modificar la font]

Comunas vesinas[modificar | modificar la font]

Distanças e posicion relativa
Map pointer black.svgThuré
Comuna amb 403 abitants (2000)Sossais (6,2km)
Comuna amb 643 abitants (2000)Usseau (6,4km)
Comuna amb 1118 abitants (2000)Antran (7,1km)
Comuna amb 1471 abitants (2000)Colombiers (7,3km)
Comuna amb 5775 abitants (2000)Naintré (7,8km)


Istòria[modificar | modificar la font]

Partida eissida de l'article francés

Coma la rèsta de la França, Thuré acuèlh favorablament las avançadas de la Revolucion francesa. Planta aital lo sieu arbre de la libertat, simbòl de la Revolucion. Ven lo luòc d'adesion de totas las fèstas e dels principals eveniments revolucionaris, coma la ceremònia en l'onor dels ambaissadors de França aucits en lo moment del segond congrès de Rastadt. En tant #que simbòl, a atacat en lo moment de la reaccion royaliste (1799)[1].

Tèxte originau de l'article francés

Comme le reste de la France, Thuré accueille favorablement les avancées de la Révolution française. Elle plante ainsi son arbre de la liberté, symbole de la Révolution. Il devient le lieu de ralliement de toutes les fêtes et des principaux événements révolutionnaires, comme la cérémonie en l’honneur des ambassadeurs de France tués lors du second congrès de Rastadt. En tant que symbole, il est attaqué lors de la réaction royaliste (1799)[2].


Administracion[modificar | modificar la font]

Lista deus cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
2008 2014 Jean-Claude Deyna    
març de 2001 2008      
Totas las donadas son pas encara conegudas.

Demografia[modificar | modificar la font]


 v · d · m 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 2892, totala:
Picto infobox character.png
1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
1 500 1 249 1 220 1 548 1 631 1 650 1 653 1 741 1 826
1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
1 821 1 801 1 729 1 674 1 720 1 757 1 814 1 988 1 971
1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
1 895 1 802 1 760 1 536 1 546 1 461 1 425 1 588 1 651
1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
1 669
1 704
2 127
2 249
2 335
2 512
2 738
2 762
2 833
2 986
2009 2010
2 867
3 022
2 870
3 012
Fonts
Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Personalitats ligadas amb la comuna[modificar | modificar la font]

Véser tanben[modificar | modificar la font]

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Robert Pichon, Los Arbres de la libertat a Peitieus e en la Viena, Peitieus : d'Edicions CLAUS 89/Federacion de las œuvres laiques, 1989, pàg. 207
  2. Robert Petit, Les Arbres de la liberté à Poitiers et dans la Vienne, Poitiers : Éditions CLEF 89/Fédération des œuvres laïques, 1989, p. 207