Laval (Mayenne)
|
Laval | ||
|---|---|---|
 | ||
| Vista del castèl de Laval e de las ribas de Mayenne | ||
| ||
| ||
| Geografia fisica | ||
| ||
| Coordenadas | 48° 04′ 24″ N, 0° 46′ 08″ O | |
| Superfícia | 34,22 km² | |
| Altituds · Maximala · Minimala |
122 m 42 m | |
| Geografia politica | ||
| Estat | França | |
| Region 52 |
Païses de Léger | |
| Departament 53 |
Mayenne | |
| Arrondiment | Laval (capluòc) | |
| Canton | Capluòc de cinq cantons | |
| Intercom 245300330 |
Laval Aglomeracion | |
| Cònsol | François Zocchetto (2014-2020) | |
| Geografia umana | ||
| Autras informacions | ||
| Gentilici | Lavallois (en francés) | |
| Còde postal | 53000 | |
| Còde INSEE | 53130 | |
| www.laval.fr | ||
.svg)
Laval es una comuna francesa situada dins lo departament de Maièna e la region dels Païses de Léger. Prefectura e vila mai importanta de son departament, es traversada pel riu Maièna e es un dels centres demografics e economics de la region. Sa populacion, relativament establa, compta environ 50 000 abitants dempuèi los ans 1970.
L'istòria de la vila comença al sègle XI amb la construccion d'un castèl per ocupar una posicion estrategia de la vau de Maièna entre Bretanha, Normandia e Anjau. A l'entorn de la fortalesa, se desvolopèt progressivament una ciutat medievala prospèra gràcias al comèrci e a l'artesanat. Avans la Revolucion, la vila foguèt tanben un centre textil. Entre los sègles XVIII e XIX, la vila foguèt largament modernizada amb la construccion de ponts, de cais, de bastiments publics e, mai que mai, l'arribada del camin de fèrre en 1855. Aquò favorizèt lo desvolopament economic e industrial e las autoritats catolicas creèron una diocèsi de Laval per gerir las populacions localas. Pasmens, l'industria textila intrèt en crisi durant la primièra mitat del sègle XX e la vila perdiguèt d'abitants fins al desvolopament d'un teissut industrial novèl organizat a l'entorn de l'automobila e de l'industria agroalimentària.
Uèi, Laval es un centre administratiu, economic e cultural màger dels Païses de Léger. Son economia es basada sus son quadre de vida, son dinamisme industrial e tecnologic e la valorizacion de son patrimòni istoric.
Ligams intèrnes
[modificar | modificar lo còdi]Bibliografia
[modificar | modificar lo còdi]- Ludovic Billon, Laval - 1900-1944, Sutton, 2017.
- Samuel Chollet, « La collégiale Saint-Tugal, symbole et outil de pouvoir des seigneurs de Laval (XIe-XVe siècle) », Les mondes ruraux de l’Ouest de la France au Moyen Âge, Presses universitaires de Rennes, 2024, pp. 311-332.
- Guillaume Le Doyen e Morin de La Beauluère, Annales et chroniques du pays de Laval (1480-1537), Godbert, 1858.
- J. Feillé-Grandpré, Essais historiques sur la ville et le pays de Laval en la Province du Maine : Par un ancien Magistrat de Laval, 1843.
- Étienne-Louis dit Stéphane-Louis Couanier de Launay, Histoire de Laval, 818-1855, Gobert, 1856.
- Jacques Salbert, Histoire de Laval, Siloë, 1994.
