Montgiscard

Vila d'Occitània

Montgiscard Montgiscard Comuna francesa
Façade principale de l'église du village, avec son clocher-mur typique de la région.
Geografia fisica
Coordenadas	43° 27′ 32″ N 1° 34′ 28″ E
Superfícia	13,2 km²
Altituds  · Maximala  · Mejana  · Minimala	274 m 180 m 153 m
Geografia politica
País	Lengadòc
Parçan	Lauragués
Estat	França
Region 73	Miègjorn-Pirenèus
Departament 31	Nauta Garona
Arrondiment 313	Tolosa
Canton 3121	Montgiscard
Intercom 243100633	Sicoval
Cònsol	Lucie Voinchet (2008-2014)
Geografia umana
Populacion Populacion totala (2010)	2 068 ab. 2 124 ab.
Densitat	156,67 ab./km²
Autras informacions
Gentilici	Montgiscardais (en francés)
Còde postal	31450
Còde INSEE	31381
Identificacions d'autoritats
GND	[1]
ISNI	[2]
LCCN	[3]
ULAN
BNF	[4]
SUDOC	[5]
CALIS
CiNii
NDL
ISO standard
	Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Montgiscard.

Montgiscard ( Montgiscard en francés) es una comuna lengadociana en Lauragués del departament de la Nauta Garona e de la region de Miègjorn-Pirenèus).

Campanar mur de Montgiscard

Geografia

Comuna de l'airal urban de Tolosa situada dins son pòl urban en banlèga Sud-Èst de Tolosa situada en Lauragués, a 20 km de Tolosa. Es dins la valada de l'Ers Mòrt.

Accès

• Rota nacionala 113 (Tolosa-Carcassona)
• Canal de las Doas Mars

Istòria

Etimologia : Del latin "mons" = mont e de l'antroponim germanic Wisishardt vengut Guiscard, lòctenent de Carlesmanhe que se seriá installat dins la region de retorn de la Peninsula Iberica.

A l'Edat Mejana, lo territòri de Montgiscard foguèt plaçat jos l'autoritat del senhor de Bèlvéser de Lauragués. En 1211, lo senhor de Montgiscard se ralièt al costat de Simon de Montfòrt. En represalha, lo comte de Tolosa rasèt la vila, de l'oratòri de Rocavila e s'emparèt de la senhoriá e del castèl de Bèlvéser.

En 1355, foguèt presa e brutlada per las tropas del Princi Negre, mas se tornèt bastir l'an seguent. En 1517, G de Borderia venguèt lo senhor de Montgiscard. Al sègle XVIII, foguèt restacat a la Senhoriá d'Aigas Vivas en escambi. Montgiscard foguèt l'una de las vilas principala del Diocèsi Civil de Tolosa. A la fin del sègle XVII los archius del diocèsi foguèron depausats dins la sacristia de la glèisa de Montgiscard, ont demorèron fins a l'installacion a Tolosa a l'arquevescat en 1772.

Montgiscard foguèt lo sèti d'una de las sèt justícias subaltèrnas de la senescalciá de Castèlnòu d'Arri. En agost de 1799, los reialistas ne s'emparèron quand temptèron de prendre Tolosa.

Venguèt caplòc de canton en 1800. Los valats de la vila foguèron comolats en 1820.

Al sègle XIX, se faguèron a Montgiscard grandas fièras en la plaça del Fieiral.

Administracion

Lista deus cònsols successius
Periòde		Identitat	Partit	Qualitat
2008	2014	Lucie Voinchet
març de 2001	2008
Las donadas anterioras son pas encara conegudas.

Demografia

Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2010): 2068, totala: 2124
1962	1968	1975	1982	1990	1999	2006	2007	2008
809	873	1 281	1 575	1 792	1 947	2 033	2 047	2 060 2 117
2009	2010
2 060 2 117	2 068 2 124
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Luòcs e monuments

• Glèisa de Sant Andrèu (sègle XV)

Dins la lista dels monuments istorics per arrèst del 18 de novembre de 1926. Lo campanal (sègles XV e XVI) foguèt bastit per Dominique Bachelier (1530-1594)

• Castèl de Ròcavila (sègles XV e XVIII)

Lo fèu de Ròcavila es citat dempuèi lo sègle XII. Aquela familha poderosa aderiguèt al catarisme, çò que provoquèt sa roïna e son espoliacion. Ròcavila alara foguèt restacada a la baroniá de Montbrun de Lauragués, que foguèt atribuida pel rei a l'evesque de Tolosa. Aprèp los Ròcavilas, la senhoriá venguèt als Gavarrets e a la fin del sègle XV, als Garauds fins al sègle XVIII. En 1760 lo domeni foguèt aquerit per Marc Derrey, ancian capitol.

• Capèla de Nòstra Dama de Ròcavila (sègles XIII a XIX)

Es un luòc de pelegrinatge fòrça frequentat. Son istòria comença al sègle XII quand un pichon oratòri es bastit al luòc, remplaçat pus tard per una capèla ont segon la tradicion, venguèron pregar Simon IV de Montfòrt e Sant Domenge en 1211. La capèla foguèt destruida, tornèt èsser bastida e agrandida. sofriguèt de las guèrras de Religion. En 1640, une pichona comunautat de capelans s'i installèt. Tornèt èsser bastida un darrièr còp en 1820 e agrandida en 1851. En 1884, una mission dels capucins de Tolosa, un calvari foguèt erigit a la plaça del cementèri.

• Ostal de la rota del barri de Sers (sègle XVIII)

A l'origina, aquel ostal apartenguèt a una familha de fabres.

• Resclausa del Canal de las Doas Mars - Lavador del sègle XVIII

• Pont dels romans del sègle XIX

L'endeman de la batalha del 10 d'abril de 1814, lo Marescal Solt faguèt saltar aquel pont per fin d'empachar los angleses de li barrar la rota. Tornèt èsser bastit en 1821.

Embessonatge

• Campolongo al Torre  Itàlia
• Tapogliano  Itàlia

Ligams extèrnes

• Vila de Montgiscard

• Portal de Lengadòc