Simon IV de Montfòrt

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
exemple de tèxte
Simon de Montfòrt dins una illustracion de 1835

Simon de Montfòrt (entre 1164 e 1175 - Tolosa, 25 de junh de 1218), VIen comte de Leicester, IVen de Montfòrt, èra un nòble e cavalièr francés. Foguèt lo cap de la Crosada dels Albigeses, que portèt a l'ocupacion per la noblesa francesa d'una part bèla d'Occitània. Foguèt lo protagonista principal e menaire d'aquela guèrra caracterizada per una granda cruseltat.

Aqueste cap de l'armada francesa s'apoderèt aprèp divèrsas batalhas dels vescomtats de Carcassona, de Besièrs, d'Albi e del Comtat de Tolosa. Moriguèt durant lo Sètge de Tolosa en 1218.

Biografia[modificar | modificar la font]

Sagèl de Simon IV de Montfòrt

Simon de Montfòrt sortiguèt d'una familha de barons d'Isla de França. Son paire èra Simon III de Montfòrt e sa maire, Amicie de Beaumont, una eiretièra de la mitat del comtat de Leicester e a l'encòp d'un drech al títol de senescalc d'Anglatèrra. En 1190 se maridèt amb Alícia de Montmorency, la filha de Bouchard III de Montmorency.

La crosada en tèrra santa[modificar | modificar la font]

La batalha de Murèth[modificar | modificar la font]

La primièra desfacha de Monfòrt[modificar | modificar la font]

Del temps qu'èra tornat en França per far omenatge al rei pels territòris capturats, la vila de Bèucaire èra a èsser recuperada per las tropas de Ramon VII, aclamadas per la populacion de l'endrech. Simon de Montfort se dirigiguèt doncas cap a Bèucaire e comencèt lo sèti de Bèucaire. Lancèt divèrsas ofensivas contra l'armada occitana mas fracassèt e capitèt pas a véncer l'armada de Ramon e mens encara a s'apoderar de la vila. Fin finala deguèt abandonar lo sèti e capitular a las condicions del comte de Tolosa pr'amor de poder recuperar sos soldats qu'avián patit un assetjament massís e constant dins lo castèl de Bèucaire.

La fin de Montfòrt[modificar | modificar la font]

La mòrt de Simon de Montfort, gravadura d'Alphonse Marie de Neuville (1883)

Lo 13 de setembre 1217, coma o aviá fach Bèucaire, Tolosa dobriguèt las pòrtas a son sobeiran legitim. Lo comte Ramon recebèt puèi un supòrt del comte de Fois, dels catalans e mai d'aragoneses. Simon assetgèt alara la vila mondina lo 8 d'octobre. Aprèp un brave temps de batalha, lo 25 de junh, del temps d'una sortida dels assetjats, moriguèt tuat per una pèira que segon cèrts cronicaires seriá estada lançada per una femna.

Lo còs del crosat foguèt transportat a la basilica de Sant Nazari de Carcassona ont demorèt fins a 1224. Amaury VI lo faguèt repatriar en França e foguèt sebelit dins le priorat reial de Haute-Bruyère de l'Òrdre de Fontevrault, prèp de Montfort-l'Amaury.

La figura de Montfòrt dins l'istòria[modificar | modificar la font]

Celebrat fòrça temps dins las ideologias catolica e nacionalista francesa per son ròtle de defensor del catolicisme e combatent del catarisme foguèt a partir del sègle XX que la figura de Montfòrt comencèt a èsser vista d'un biais mens parcial. Demòra una figura istorica coneguda e pas gaire apreciada en Lengadòc.

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]



Precedit de
Simon III
Armoiries seigneurs Montfort.svg
Sénher de Montfòrt
Seguit per
Amaury VI
Raimon Rogièr
Trencavel
Vescomte de Besièrs
e de Carcassona
'
Raimon VI Armoiries Languedoc.png
Comte de Tolosa
Raimon VI