Sogdian

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Sogdian

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Parlat en Tatgiquistan, Ozbequistan, Cazacstan, Quirguizstan
Regions Sogdiana
Familha lingüistica lengas indoeuropèas
 indoiranian
  iranian
   iranian oriental
    sogdian
Estatut oficial
ISO 639-3 sog (en)

Lo sogdian es una lenga iraniana atudada que foguèt parlada en Sogdiana en Tatgiquistan, Ozbequistan, e tamben en Cazacstan e Quirguizstan actuals.

Classificacion[modificar | modificar la font]

Lo sogdian es una lenga iraniana orientala qu'es donc pròcha de las autras lengas iranianas mejanas conegudas en Asia Centrala e en Turkestan, lo bactrian, lo khotanés e lo khwarezmian.

Descubèrta de la lenga[modificar | modificar la font]

Longtemps, lo sogdian foguèt sonque conegut per qualques mots dins l'òbra d'Al-Bironi. La lenga foguèt vertadierament descubèrta al començament del sègle XX, per las expedicions alemandas, britanicas, puèi francesas, japonesas e russas dins los oasis del Turkestan.

L'exploracion dels sites arqueologics metèt al jorn fòrça manuscrits dins fòrça lengas, lo chinés, lo pèrsa mejan, lo part, lo khotanés e demest aquelas una lenga desconeguda que foguèt identificada coma lo sogdian. Lor preséncia lonh de Sogdiana mostrèt que lo sogdian èra una lingua franca sus la Rota de la Seda[1]. En 1933, los arqueològs sovietics trobèron dins un castèl del Mont Mugh, dins la valada de Zarafshan, de novèls tèxtes en sogdian[1]. Los manuscrits van del sègle IV al sègle IX[1].

Escritura[modificar | modificar la font]

Los manuscrits que son sovent de natura religiosa, bodistas, crestians e maniquèus, son escriches dins d'alfabets diferents per cada religion. Pasmens mòstran pauc de varacion dins la lenga[2].

Referéncias[modificar | modificar la font]

  1. 1,0 1,1 et 1,2 Oranskij 1977, p. 80.
  2. Oranskij 1977, p. 81.

Fonts[modificar | modificar la font]

  • (fr) Iosif M. Oranskij, 1977, Les langues iraniennes, traduit per Joyce Blau, Institut d'études iraniennes de l'Université de la Sorbonne Nouvelle, documents et ouvrages de référence 1, París, Librairie C. Klincksieck.