Part (lenga)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Part

Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
Parlat en Iran
Regions Partia
Familha lingüistica lengas indoeuropèas
 indoiranian
  iranian
   iranian del nòrd-oèst
    part
Estatut oficial
ISO 639-3 xpr (en)

Lo part es una lenga iraniana atudada que foguèt parlada en Partia e que foguèt la lenga oficiala de l'Empèri Part.

Classificacion[modificar | modificar la font]

Lo part es una lenga iraniana del nòrd-oèst qu'es donc pas diractament aparentada a las autras lengas iranianas mejanas conegudas en Asia Centrala e en Turkestan, lo sogdian, bactrian, lo khotanés e lo khwarezmian.

Istòria[modificar | modificar la font]

Lo part es atestat dins los tres primièrs sègles après Crist, dins l'empèri Part. Pasmens los tèxtes son rares, qu'aquela epòca l'elita parta contiunhèt a utilizar lo grèc, lenga ereretada dels seleucidas[1].

Pasmens la màger part dels testimònis de la lenga que nos son parvenguts venon de Turkestan Oriental. Al començament del sègle XX, fòrça manuscrits maniquèus en part foguèron trobats per las expedicions alemandas, britanicas, puèi francesas, japonesas e russas dins los oasis del Turkestan, subretot a Torfan[2].

L'exploracion dels sites arqueologics del Turkestan metèt al jorn fòrça manuscrits dins fòrça lengas, lo chinés, lo pèrsa mejan, lo sogdian, lo khotanés.

Al temps de la conquista araba que metèt fin a l'Empèri Sassanida, lo part aviá cessat d'èsser parlat, almens dins los centras urbans, e èra remplaçat per lo pèrsa mejan. La « lista des pòbles » sogdiana del sègle IX menciona pas de pòble part[3].

Referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Ghilain 1939, p. 9.
  2. Ghilain 1939, p. 16.
  3. Oranskij 1977, p. 77.

Fonts[modificar | modificar la font]

  • (fr) A. Ghilain, 1939, Essai sur la langue parthe. Son système verbal d'après les textes manichéens du Turkestan Oriental, Bibliothèque du Muséon, volume 8, Louvain, Institut Orientaliste, Université de Louvain.
  • (fr) Iosif M. Oranskij, 1977, Les langues iraniennes, traduit per Joyce Blau, Institut d'études iraniennes de l'Université de la Sorbonne Nouvelle, documents et ouvrages de référence 1, París, Librairie C. Klincksieck.