Puejaut

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Còde QRpedia d'estampar per un accès dirècte a aquèth article
Flag of Occitania.png Vila d'Occitània Blason Languedoc.svg
Donadas
d · m
Puejaut
Pijau
comuna francesa
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Blason de la ville de Pujaut (30).svg


Geografia fisica
Occitania map.png
geolocalizacion
Coordenadas 44° 00′ 20″ N 4° 46′ 31″ E / 44.0055555556, 4.77527777778 / 44.0055555556; 4.77527777778


Superfícia | 23,5 km²
Altituds
 · Maximala
 · Mejana
 · Minimala |
 
168 m
90 m
20 m
Geografia politica


País Lengadòc Armas de Lengadòc
Provença Armas de Provença
Parçan lei Garrigas
Estat França
Region
91
Lengadòc-Rosselhon Lògo de Lengadòc-Rosselhon
Departament
30
Gard Armas deu Departament de Gard
Arrondiment
302
Nimes
Canton
3040
Vilanòva d'Avinhon
Intercom
ZZZZZZZZZ
Comunautat d'aglomeracion dau Grand Avinhon
Cònsol

Guy David (2001- 2014)

Geografia umana
Populacion
Populacion totala
(2010)
4 004 ab.
Evolucion de la populacion

4 096 ab.
Densitat 170,38 ab./km²
Autras informacions
Gentilici puejaulenc -a
Còde postal 30131
Còde INSEE 30209


Identificants
ULAN


DOI
RKDimages
Rijksmonument
KGS
Historic Places identifier
ID d'artista de MusicBrainz
ID album de MusicBrainz
ID d'òbra de MusicBrainz


Legislator
Identificant BHL
Identificant ITIS
Identificant IUCN
Identificant NCBI
Identificant TPDB
Identificant GBIF
Identificant WoRMS
Numèro EE
Indicatiu
Còde AITA
Còde OACI
Còde mnemonic
Identificant JPL Small-Body Database
Còde de l'observatòri Minor Planet Center
Identificant Structurae
Identificant Emporis
Numèro CAS
numèro EINECS
SMILES
InChI
InChIKey
Còde ATC
Numèro E
Identificant UNII
Numèro RTECS
Identificant ChemSpider
Identificant PubChem (CID)
Numèro ZVG
Identificant ChEBI
Numèro ONU
Còde Kemler
Identificant Drangbank
Mencion de dangièr SGH
Identificant Wine AppDB
Identificant d'un satellit NSSDC
SCN
Commons-logo.svg Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Puejaut.


Glèisa de Sant Jaume
Vista sus lo vilatge, ambé Ventor au fons

Puejaut[1] (Pujaut en francés) es una vila occitana, situada en Lengadòc, mas que ten mai d'afinitats amb Provença, dins lo parçan dei Garrigas. Administrativament, se tròba dins lo departament francés de Gard e la region de Lengadòc-Rosselhon. Es un vilatge pintoresc situat dins la valada de Ròse e construch sus lo flanc d'un colet. Seis abitants son lei puejaulencs, pijaulencs o pijalencs[2].

Geografia[modificar | modificar la font]

Administrativament, aqueste vilatge se situa dins Gard. Pasmens, Puejaut es soncament a 8 km d'Avinhon e per aquò, a mai de relacions ambé la Vauclusa. Puejaut es un vilatge de Lengadòc de cultura provençala.

Economia[modificar | modificar la font]

L'economia dau vilatge es essencialament dominada per la viticultura (ambé lo "Cellier des Chartreux") e leis activitats de l'aerodròm d'Avinhon-Puejaut. Darrierament, lo vilatge a conegut una gròssa atraccion toristica, subretot pendent lo periòde dau Festenau d'Avinhon de teatre. La sieuna creissença demografica tanben a menat a una aumentacion de la part dei servicis dins l'economia puejaulenca. Puejaut tèn tanben quauqueis industrias sus son territòri coma KP1 o Ashland Polyester.

Istòria [3] [4][modificar | modificar la font]

Lei premiers abitants de Podium Altum èran essencialament de caçadors e de pescadors. En 1882, se descobriguèron sus lei ribas de l'estanh de Puejaut d'instruments de l'Edat dau Bronze (2200 avans JC). Lei terras autas èran recobèrtas de bòscs e ofrissián gaire de terrens cultivables. Au debàs dau vilatge, leis aigas d'un estanh venián morir au pè dei muralhas d'aqueu borg. A passat temps, un castèu tresplombava leis ostaus dau vilatge. Foguèt destruch pendent la Guèrra deis Albigés.

Dau sègle X au sègle XIII, l'abadiá de Sant Andrieu i èra proprietària de la glèisa parroquiala e d'un priorat, e percebiá lei sieus revenguts[5].

A l'entorn de l'an 1000, foguèt construcha la capèla de Sant Verime, d'estil romanic. Au sègle XII, Puejaut fasiá partida dei possessions de la dinastia dei Raimond de Tolosa. Lo senhor de Puejaut èra an aquesta epòca un personatge important, qu'acompanhava lo còmte Anfós II de Tolosa, e que signava coma testimòni de cartas nombrosas, per exemple una carta latina en 1154. En 1340, lo Cardinau Pèire Bertrandi ordenèt la construccion de la Glèisa de Sant Jaume, onte se faguèt enterrar en 1349.

Pendent lei Guèrras de Religion, Puejaut foguèt presa per lei Protestants en 1567, d'onte s'enanèron en 1570, après aver destruch una gròssa partida dau vilatge ambé lo fuòc. An aquela epòca, leis abitants demoravan dins la partida auta dau vilatge, qu'èra envoutat per de muralhas e de valats. Un autre centre important de populacion èra aqueu dau quartier dau Canon, a l'entorn de la capèla de Sant Verime.

Au fieu dei sègles, l'òme dessenhèt de parcèlas de terras, a descampassir lo bòsc per poder aculhir progressivament de culturas, de vinhas, d'oliviers e de fruchaus. Lei bòscs donavan pas pron de caçum, e l'estanh pas pron de peis, e per aquò, i aviá una granda pauretat a Puejaut. Adoncas, après de nombrosei privacions, leis abitants reclamèron mai de terrens per poder cultivar de cerealas, e abalir lei sieus enfants dignament.

Per aquò, la comunitat decidèt d'assecar l'estanh (sonat Stagnum de Privaderiis au sègle XIV), perque leis aigas cubrián una superfícia fòrça granda. Leis òbras començèron en 1603 e s'acabèron en 1630, mercé a De Montconis, e permetèron lo desvolopament dau vilatge.

En 1863, la vila de Puejaut foguèt lo premier fogau europèu de filloxèra, segon d'obratges nombrós e lo rapòrt dau cònsol Bruno Verime SOLIER. Pasmens, aquela version es pas aquela que se tròba dins quauquei documents oficiaus d'aquela epòca, que situan lo fogau dins la plana de Crau en 1862[6].

Uèi, lo resultat de l'assecament de l'estanh demòra visible, perque una plana vasta e fertila se presenta a l'agricultura e ai passejaires. Au centre d'aquelei tèrras, a partir de 1919, un aerodròm foguèt creat sus un trentenau d'ectaras. En octòbre de 1935, lo capitani Geille dubrissiá lo Centre de Paracasudistas de l'Armada de l'Aire. En 1965, la seccion de Vòu ambé Vela de l'Aeroclub de Vauclusa s'i installèt e puèi lo Centre-Escòla Regionau Lengadòc-Mediterranèa.

Evolucion dau toponim[modificar | modificar la font]

Lo vilatge de Puejaut a tengut lei noms seguents pendent la sieuna istòria. Totei venon de la meteissa raiç latina que vòu dire « Puèg Aut ».

  • Podio Alto : 1044
  • Castrum Podii Alti : 1175
  • Podium Altum : 1226
  • Mons Altus : 1287
  • Podio Alto : 1316
  • Beata Maria de Monte Alto : 1347
  • Podium Altum : 1384
  • Pujault : 1551
  • Le Prieuré de Pujaud : 1620
  • La Commune de Pujault : 1633
  • Pijaud : 1694
  • Pujault : 1737
  • Peujaut : 1789
  • Pujaut : 1790

Lo toponim Pujalt, nom d'un vilatge de Catalonha, a la meteissa etimologia[7].

Escut[modificar | modificar la font]

Escut utilizat per la comuna

En 1694, Loís XIV de França donèt a Puejaut un escut pròpri, en escambi d'un impòst: de gueules, à un puy d’argent, surmonté de trois fleurs de lis d'or rangées en chef.

Administracion[modificar | modificar la font]

Lista dei cònsols successius
Periòde Identitat Etiqueta Qualitat
genier de 1790 genier de 1791 Jean Soulier    
genier de 1791 desembre de 1792 Michel Anastay    
desembre de 1792 novembre de 1794 Joseph Laurent    
novembre de 1794 novembre de 1795 Antoine Anastay    
novembre de 1795 setembre de 1798 Jean Jouffret Père    
setembre de 1798 avost de 1800 Esprit Vidal    
avost de 1800 junh de 1803 Jean-Léon Soulier    
1803 1830 Antoine Sylvestre Anastay    
1831 1834 Martin-Vidal    
1834 1835 François Jouffret    
1835 1840 Antoine Laurent    
1840 julh de 1869 Jean-François Frédéric Soulier    
julh de 1869 març de 1874 Jean Spiridon Bouvet    
març de 1874 1877 Bruno Vérédème Soulier    
1876 1877 Calixte Jouffret    
1877 1878 Bruno Vérédème Soulier    
1878 1888 Calixte Jouffret    
mai de 1888 mai de 1896 François Jouffret    
mai de 1896 mai de 1900 Lubin Ricard    
mai de 1900 mai de 1904 Lucien Ricard    
mai de 1904 mai de 1908 Léopold Cassagnettes    
mai de 1908 setembre de 1909 Louis Guillaumont    
setembre de 1909 desembre de 1919 Léon Ricard    
desembre de 1919 mai de 1925 Jean-Louis Cambe    
mai de 1925 julh de 1935 Louis David    
julh de 1935 març de 1965 Appolinaire Laurent    
març de 1965 març de 2001 Jacques Rouchette    
març de 2001   Guy David    

Demografia[modificar | modificar la font]


 Donadas
d · m
 
Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2010): 4004, totala: 4096
Picto infobox character.png
1793 1800 1806 1821 1831 1836 1841 1846 1851
906 1 057 1 297 1 362 1 390 1 546 1 533
1856 1861 1866 1872 1876 1881 1886 1891 1896
1 606 1 624 1 601 1 546 1 437 1 152 1 093 1 101 1 066
1901 1906 1911 1921 1926 1931 1936 1946 1954
1 057 1 090 1 094 1 061 985 - 1 037 1 064 1 038
1962 1968 1975 1982 1990 1999 2006 2007 2008
1 083
1 219
1 533
2 465
2 911
3 242
3 881
3 900
3 930
4 020
2009 2010
3 960
4 052
4 004
4 096

Fonts
Picto infobox character.png
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE
Evolucion de la populacion 1962-2008


Luòcs e monuments[modificar | modificar la font]

Un dei lavadors dau vilatge (Carrièra Sota lo valat)

Puejaut a un aerodròm reconegut per son paracasudisme, ambé la basa pus granda de França (terren d'1 km per 1,2 km).

Lei sieus monuments principaus son:

  • Sei lavadors
  • Sa glèisa dau sègle XIV
  • Nòstra Dama dau Castèu, monument a la Verge construch en 1863 sus lo colet nomenat "Lo Morre De Castèu"
  • Lei tres mas de l'òrdre dei Chartrós  : SANT BRUNON - SANT UC - SANT ANTÈUM
  • La capèla dau sègle X de l'òrdre dei Benedictins SANT VERIME
  • Lo site dau molin de vent, classat ponch geodesic de l'Institut Geografic Nacionau francés, e que permet d'aver una vista incredibla sus lo vilatge e seis alentorns.
  • Lo centre vièlh e sei carrieras pichonas.

Liames extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Pijau o Pijaut en nòrma mistralenca, cf. Armana Prouvençau de 1860
  2. pijoulen o pijalen en nòrma mistralenca
  3. Marcel JOUFFRET, Pujaut, Mon Village, Ed. Lacour, 1992
  4. Extrait du journal municipal Lou Pijoulen
  5. Guy Barruol, Michèle Bois, Yann Codou, Marie-Pierre Estienne, Élizabeth Sauze, « Liste des établissements religieux relevant de l’abbaye Saint-André du Xe au XIIIe siècle », in Guy Barruol, Roseline Bacon et Alain Gérard (directeurs de publication), L’abbaye de Saint-André de Villeneuve-lès-Avignon, histoire, archéologie, rayonnement, Actes du colloque interrégional tenu en 1999 à l'occasion du millénaire de la fondation de l'abbaye Saint-André de Villeneuve-lès-Avignon, Éd. Alpes de Lumières, Cahiers de Salagon no 4, Mane, 2001, 448 p. (ISBN 2-906162-54-X), p 225
  6. José MARTINEZ et Valérie ROUGY, mémoire de maîtrise de Géographie "La Viticulture à PUJAUT, SAUVETERRE, VILLENEUVE-LEZ-AVIGNON, du Phylloxéra à nos jours."
  7. http://ca.wikipedia.org/wiki/Pujalt