Sòu melgorian

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar

Lo sòu melgorian èra la moneda dels comtes de Melguèlh (ara Mauguiò. Sa moneda èra un denier d'argent qu'aguèt longtemps cors dins fòrça regions d'Occitània e en Rosselhon.

Sòu melgorian.

Valor e composicion[modificar | modificar la font]

Èra utilizat correntament amb d'autres monedas localas o estrangièras a la província, qu'apartenavan totas al sistèma monetari del denier. D'efècte, aquel sistèma qu'èra eretat de l’Empèri Roman, èra utilizat dins l’ensems de l’Euròpa Occidentala.

Quand s'arrestèt de batre l'aur jols Carolingians, demorava pas que de deniers d'argent. Lo denier melgorian èra completat per de pèças divisionàrias (la malha o obòla, valent ½ denier, e lo « pogés », valent ¼ de denier).

Lo sòu, que correspondiá a 12 deniers e la liura a 20 sòus e 240 deniers èran pas materializada per cap de pèça vertadièra, e servissián sonque de moneda de compte. Le sòu melgorian valiá la mitat del sòu tolosenc.

Istòria[modificar | modificar la font]

Al començament copiá de la moneda de Narbona, los motius se distinguèron pauc a pauc. En efècte, la crotz d'origina evoluèt cap a una crotz caracteristica de la region, se trapa suls sagèls dels evesques de Magalona. Sus las pèças, se trapa tanben la legenda RAMVNDVS e NARBONA, que amb lo temps evoluèt fins a venir illisibla.

Enseguida, los evesques de Magalona, que succedèron als comtes, batèron de pèças nòvas, pareissent a las pèças arabias, per tòca de far mai simple l'exportacion cap a Egipte. Mas aquela emission s'arrestèt lèu, los evesques essent accusats pel papa Clemenç VI d'utilizar lo nom de Maomet, alara que demorava encara de rèstes de la premièra emission fins al sègle XIV.

Airal monetari de la moneda de Melguèlh[modificar | modificar la font]

S'espandissiá sus mai d'una perçans d'Occitània, e comprenent las principalas vilas seguentas[1]:

Dins las regions al tèrme coma Lemosin e Carladés, lo sòu melgorian èra en concurréncia amb d'autras monedas que van lo remplaçar.

Atal, segon las monedas mencionadas dins lo Cartular de Briude, que se deu la publicacion a Marcellin Boudet, pendent lo periòde 1146-1210 i aguèt un grand cambi al repècte del periòde entre 1000 e 1045.

Atal, en Velai, en Carladés e en Briudés, pendent lo periòde 1146-1210, s'encontrava pas que de men ions dèl sòu del Puèi. Alara dins aquelas regions, al periòde precedent, se podava trapar tanben de mencions a las monedas de Melguèlh e de Valença, e tanben l’aur.

La moneda de Melguèlh reculèt pas sonque ont èra en contacte amb la moneda del Puèi, mas dins lo centre del Massís central, son airal d'espediement tornant a las regions mai al sud, siá Roergue e le Gavaudan[2].

Nòtas, fonts e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. (fr)Castaing-Sicard, Monnaies féodales et circulations monétaires en Languedoc, 1961
  2. (fr)Marie Saudan, Éléments de géographie monétaire. Massif central du IXen au XIIen siècle, in Hypotèses 1/2001, pp. 63-74.

Bibliografia[modificar | modificar la font]

  • Augustin Fabre, (fr)Histoire de Provence, Marseille, chez Feissat Aîné et Demonchy, Marius Lejourdan, éditeurs, 1834, p. 93
  • (fr)« Melgorien », dans Toutati François-Olivier (éd.), Vocabulaire historique du Moyen Âge (Occident, Byzance, Islam), París, La Boutique de l'Histoire, 1997 (3en édition), p. 200
  • (fr)Engel Arthur & Serrure Raymond, Traité de numismatique du Moyen Âge, París, Ernest Leroux, 1894, p. 456-457
  • (fr)Grierson Philip, Monnaies du Moyen Âge, Fribourg, Office du livre, 1976, p. 87-94-120-130-311

Vejatz tanben[modificar | modificar la font]

Articles connèxes[modificar | modificar la font]

Ligams ext-rnes[modificar | modificar la font]