Fulminat de mercuri
|
Fulminat de mercuri (II) | |
|---|---|
 | |
| General | |
| Formula bruta | Hg(CNO)2 |
| Nom IUPAC | Fulminat de mercuri (II) |
| Numèro CAS | 628-86-4 |
| Aparéncia | Solid blanc-gris |
| Proprietats fisicas | |
| Massa moleculara | 284,62 ± 0,02 g/mol |
| Temperatura de fusion |
160 °C |
| Temperatura de vaporizacion |
356,6 °C |
| Solubilitat | Pauc soluble dins l'aiga Soluble dins l'etanòl e l'amoniac |
| Densitat | 4,42 |
| Unitats del SI & CNTP, exceptat indicacion contrària. | |
Lo fulminat de mercuri (II) es un compausat organomercuriau de formula generala Hg(CNO)2. Descubèrt en 1788 per Claude-Louis Berthollet (1748-1822), es un solid blanc-gris pauc soluble dins l'aiga qu'a de proprietats explosivas. Fòrça sensible, sa manipulacion es perilhosa e es tanben un produch toxic en causa de la preséncia de saus de mercuri.
Es sintetizat gràcias a una reaccion quimica entre lo mercuri e l'acid nitric :
Après dissolucion complèta dau metau, la solucion de nitrat mercuric es mesclada amb una solucion d'etanòl segon una reaccion exotermica que mena a la precipitacion dau fulminat de mercuri :
A partir deis ans 1830, lo fulminat de mercuri foguèt utilizat per fabricar d'amòrsas de municions e d'obús. Pasmens, foguèt pauc a pauc remplaçat après la Segonda Guèrra Mondiala per de compausats mens toxics e pus estables.