Fenolhedés

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Inauguracion del cartèl en occitan pel President del Conselh General, C. Bourquin, en 2007

Lo Fenolhedés o la Fenolheda es un parçan d'Occitània[1] (e de lenga occitana), dins la region istorica de Lengadòc, situat essencialament dins lo departament francés dels Pirenèus Orientals e tanben un pauc dins lo departament d'Aude amb la Val de Santa Crotz (a l'entorn de Puèglaurenç), lo País de Les (Sant Martin de Les e Atsat) e lo Rocafortés (Ròcafòrt de "Saut")[2]. (fòra lo Fenolhedés occitan, la rèsta dels Pirenèus Orientals se compausa de comarcas catalanas). Fenolhedés confronta al nòrd e a l'oèst los parçans occitans de las Corbièras e del País de Saut (Lengadòc) e al sud las comarcas catalanas de Rosselhon e Conflent.

Sa capitala es Sant Pau de Fenolhet.

Lo gentilici es fenolhedés -esa.

Istòria[modificar | modificar la font]

Fenolhedés èra inicialament una part del comtat de Rasés. En 870, venguèt possession del comte d'Urgèl e de Cerdanha e l'abadiá de Sant Miquel de Cuixà i espandiguèt las sieunas possessions en crear lo monastèri de Sant Pau de Fenolhet. En 990 passèt jol vassalatge dels comtes de Besalú fins a 1111 e mai tard dels comtes de Barcelona. Los ligams feudals se compliquèron entre los comtes de Barcelona, de Fois, de Tolosa e de Carcassona, e la crisi de la Crosada dels Albigeses. Fin finala amb lo Tractat de Corbeil (1258), Fenolhedés passèt definitivament a la corona francesa. Après lo Tractat dels Pirenèus, Fenolhedés s'incorporèt al Rosselhon, puèi departament dels Pirenèus Orientals, levat la Val de Santa Crotz qu'es dins lo departament d'Aude.

Comunas de Fenolhedés[modificar | modificar la font]

Panorama de Fenolhedés e dels Pirenèus, dempuèi lo castèl de Querbús
Lo vilatge de Prats de Sornhan

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Frederic Zégierman, Le Guide des Pays de France, Sud, Fayard, 1999
  2. Jordi BOLÒS - Víctor HURTADO, , Barcelona, Rafael Dalmau, 2009, 151 p.(ISBN 978-84-232-0734-3), p.9