Salvatore Quasimodo

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Còde QRpedia d'estampar per un accès dirècte a aquèth article
Donadas
d · m
Salvatore Quasimodo
poètalingüista e  autor (WikiData)

autor (WikiData)


Naissença 20 d'agost de 1901
N. a Modica (WikiData)
Decès 14 de junh de 1968
D. a Nàpols
Causa de decès Accident vascular cerebral
Assassinat/ada per
Luòc d'enterrament Q608405
Lenga mairala
Fogal ancestral
Paire
Maire
Oncle
Tanta
Grands
Bèlamaire
Bèlpaire
Fraire
Sòrre
Conjunt
Companh/a
Filh/a
Religion
Membre de
Familha nòbla
Membre de
l'equipa esportiva
posicion de jòc
tir (esquèrra/drecha)
grad dan/kyu
Grop etnic
Orientacion sexuala
Profession poètalingüista e  autor (WikiData)
Emplegaire
Domeni d'activitat
Escolaritat
Diplòma
Director de tèsi
Estudiant de tèsi
Foncion politica
Residéncia oficiala
Predecessor
Successor
Partit
Tessitura
Label discografic
Lista de cançons
Discografia
Mission de l'astronauta
Distincions e prèmis Prèmi Nobel de Literatura
Branca militara
Grad militar
Etapa de canonizacion
Familha nòbla
Títol de noblesa
Títol onorific
Comandament
Conflicte
Jorn de la fèsta
Nom de naissença Salvatore Quasimodo
Activitat(s) escrivan
Lenga d'escritura italian
Distincions Prèmi Nobel de Literatura l'an 1959
Identificants
BNF 120272123
SUDOC 02742068X
GND 118793802
VIAF 59097336
ULAN


DOI
RKDimages
Rijksmonument
KGS
Historic Places identifier
ID d'artista de MusicBrainz 29e26839-80de-42d7-bba8-9293abc7f2e3
ID album de MusicBrainz
ID d'òbra de MusicBrainz
IMDb nm0702976
Legislator
Identificant BHL
Identificant ITIS
Identificant IUCN
Identificant NCBI
Identificant TPDB
Identificant GBIF
Identificant WoRMS
Numèro EE
Indicatiu
Còde AITA
Còde OACI
Còde mnemonic
Identificant JPL Small-Body Database
Còde de l'observatòri Minor Planet Center
Identificant Structurae
Identificant Emporis
Numèro CAS
numèro EINECS
SMILES
InChI
InChIKey
Còde ATC
Numèro E
Identificant UNII







Commons-logo.svg Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Salvatore Quasimodo.
Medalha prèmi Nobel

Salvatore Quasimodo (Modica, Itàlia, 20 d'agost de 1901- Amalfi, 14 de junh de 1968) foguèt un poèta e jornalista italian. Recebèt lo Prèmi Nobel de Literatura en 1959. Èra un representant del movement literari ermetic.

Biografia[modificar | modificar la font]

Nasquèt lo 20 d'agost de 1901 dins la vila de Modica, dins l'illa de Sicília. Lo sieu paire, que trabalhava pel camin de fèr, foguèt mudat a Messina en 1908 pas gaire de temps aprèp lo tèrratrem que desroquèt la vila al mes de decembre d'aquela annada, çò que foguèt la rason que tota la familha s'i installèt. Dins aquela vila escriguèt los sieus primièrs vèrses, quand aviá sonque setze ans, publicats dins una revistòta literària qu'editava amb d'amics dins l'institut tecnic ont estudiava.

En 1919 la familha partiguèt per Roma, ont Salvatore s'inscriguèt per venir engenhaire a l'Universitat Politecnica de Roma; pasmens las dificultats economicas l'obliguèron de realizar de trabalhs divèrses pr'amor de se poder pagar los estudis universitaris, que finalament posquèt pas acabar. En 1926 se mudèt en Calàbria ont aviá trobat una plaça de foncionari. A partir de 1934 visquèt a Milan, ont frequentava los cercles literaris de la vila. Atal venguèt en 1938 redactor de la revista "Il Tempo", que a mai de se cargar de la critica teatrala, se marquèt clarament coma opausat al faissisme.

Pendent las darrièras annadas de la siá vida realizèt un prètzfait actiu de jornalista, en publicar d'articles d'opinion nombroses que i criticava acèrbament lo consomatorisme de la societat modèrna. Se moriguèt dins la vila a tocar d'Amalfi, de Nàpols, lo 14 de junh de 1968 en seguida d'una emorragia cerebrala. L'enterrèron al Cementèri Monumental de Milan.

Òbra poetica[modificar | modificar la font]

La siá primièra publicacion poetica se faguèt en 1930 dins la revista "Solaria", ont apareguèt un recuèlh de poèmas jol títol Acque e terre ("Aigas e Tèrras"). Dos ans pus tard publiquèt Oboe sommerso ("Oboè submergit"), òbra que desvelhèt un interès dels grands en çò dels critics literaris.

En 1940 publiquèt Lirici greci, òbra ont reünissiá las traduccions siás dels classics e que marcava una etapa importanta dins la siá produccion literària, que i manifestèt lo sieu interès dins l'aprochament entre la poesia classica e aquela contemporanèa. En 1942 publiquèt Ed è subito sera ("E sobte ven lo vèspre"), òbra que coneguèt una bèla capitada, e ont foguèt inclusa una antologia de la siá produccion poetica fins aquel moment. Dins aquelas òbras la siá poesia pren una forma concisa, gaireben minimalista, amb un contengut fòrtament simbolic a l'encòp. Aquel estil ermetic foguèt partejat per d'autres poètas italians del temps, coma Giuseppe Ungaretti, Alfonso Gatto e Mario Luzi, influenciats totes prigondament pels poètas franceses Paul Valéry e Stéphane Mallarmé, çò que donariá l'escòla dita escòla ermetica italiana.

A partir de la fin de la Segonda Guèrra Mondiala introdusiguèt dins los tèmas de la siá poesia de contenguts mai socials, ligats a la situacion politica del sieu país. Entre 1949 e 1958 intensifiquèt la produccion coma traductor, en publicar divèrsas traduccions del latin (Catul), del grèc (l'Evangèli segon Joan e Sofòcles) e de l'anglés (La tempèsta de William Shakespeare). Un còp la guèrra acabada, tre que la censura tombèt, los tèmas de la poesia de Quasimodo s'encastrèron dins la problematica sociala, en utilizar d'un biais abil l'analogia entre los esclavatges umans actuals e los mites grècs; abandonèt alavetz l'ermetisme e desvolopèt una poesia pus clara e vitala.

En 1953 partegèt amb Dylan Thomas lo Prèmi Etna-Taormina de poesia e en 1959 li foguèt donat lo Prèmi Nobel de Literatura per la siá poesia lirica, qu'amb lo fòc classic exprimís l'experiéncia tragica de la vida dins las nòstras pròprias epòcas.

Òbras publicadas[modificar | modificar la font]

  • 1930: Acque e terre
  • 1932: Oboe sommerso
  • 1938: Erato e Apòllìon
  • 1938: Poesie
  • 1940: Lirici Greci
  • 1942: Ed è subito sera
  • 1946: Con il piede straniero sopra il cuore
  • 1947: Giorno dopo giorno
  • 1949: La vita non è sogno
  • 1954: Il falso e vero verde
  • 1957: Il fiore delle Georgiche
  • 1958: La terra impareggiabile
  • 1960: Il poeta e il politico e altri saggi
  • 1966: Dare e avere