Bernat Lesfargas

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Bernat Lesfargas (en francés: Bernard Lesfargues; Brageirac, Peiregòrd, 27 de julhet de 1924 - Sent Medard de Moissida, 23 de febrièr de 2018) foguèt un escrivan, traductor e critic literari occitan de Lemosin.

Biografia[modificar | modificar la font]

Bernat Lesfargas nasquèt a Brageirac en 1924 dins una familha de classa mejana. Son paire Alexis Lesfargas, nascut a Brageirac, èra comerciant (vendiá lenha e carbon), e sa maire Aimée Aubertie èra per contra originària de Gleisa Nueva d'Eissac e sortida d'una familha pagesa. Aprèp son enfança passada dins un barri popular del caire, Bernat faguèt sos estudis dins una escòla catolica de Brageirac abans d'anar al licèu Enric IV de la vila. Partiguèt puèi per Bordèu per tal de dintrar a l'Escòla Normala e aprèp al Licèu Enric IV de París. Cambièt d'orientacion posteriorament e s'inscriguèt e l'Institut d'Estudis Iberics de l'Universitat de La Sorbona. Obtenguèt l'agregacion d’espanhòl en 1954 e partiguèt ensenhar a Lion qu'i demorèt fins a 1985, an que prenguèt la retirada.

Son engatjament dins l'occitanisme es plan ancian que foguèt membre de l’Institut d’Estudis Occitans tre sa creacion en 1945 e que participèt als Amics de la lenga d’òc, associacion que n'èran membres Pèire-Loís Bertaud, Joan Lesaffre, Joan Mosat, Enric Espieut e Bernat Manciet. En 1975 creèt l'ostal d'edicion Fédérop, una de les plataformas editorialas mai importantas per çò qu'es de la publicacion en occitan. Son òbra poetica a jogat un ròtle important dins l'expression literària occitana modèrna. Son occitanisme militant e sos ligams amb Catalonha l'an portat a èsser membre del Cercle d'Afrairament Occitanocatalan.

A mai d'èsser un critic literari tant en francés coma en occitan, s'es avodat prigondament a la traduccion en francés dels escrivans màgers de lengas catalana (coma Salvador Espriu, Mercè Rodoreda, Jesús Moncada, Jaume Cabré e Joan Sales) e espanhòla (Juan Goytisolo, Mario Vargas Llosa, Ramón Sender, Fernández Santos), mai que mai los del sègle XX.

Per l'ensems de son prètzfach recebèt la Crotz de Sant Jòrdi de la Generalitat de Catalonha en 1999, lo Prèmi Joan Bodon en 2005 e lo Prèmi Pompeu Fabra en 2010.

En 2006 Bernat Lesfargas signèt un convèni amb l'Universitat Autonòma de Barcelona pr'amor de cedir una part de son fons epistolar e bibliografic a l'universitat que ne faguèt puèi un inventari, una catalogacion e numerizacion.

Moriguèt lo 23 de febrièr de 2018.[1]

Òbras[modificar | modificar la font]

  • Cap de l'aiga (1952)
  • Cor prendre (1965)
  • Ni cort ni costièr (1970)
  • La Brasa e lo Fuòc brandal (2001)

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Referéncias[modificar | modificar la font]

  1. "S’ha mort Bernanrd Lesfargues, poeta i traductor del català al francès", Vilaweb, 23 de febrièr de 2018.