Sultanat de Rom

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Orient Mejan ambé lo Sultanat de Rom ai sègles XIII-XIV avans leis invasions mongòlas.

Lo Sultanat de Rom èra un estat medievau qu'existiguèt de la fin deis annadas 1070 a 1307 en Anatolia Centrala.

Foguèt fondat après la batalha de Manzikert (1071) e la penetracion de nomadas turcomans en Anatolia. A la fin deis annadas 1070, prenguèron lo contraròtle de Nicèa[1] que demorèt sa capitala fins a sa reconquista per lei Crosats e lei Bizantins en 1097. Dins lo corrent dau sègle XII, lo Sultanat foguèt un adversari acarnat dei Crosadas (batalha de Dorilèa, 1147) e de l'Empèri Bizantin (batalha de Miriocèfal, 1176).

En 1243, lei fòrças dau Sultanat foguèron batuts per lei Mongòls que ravatjèron son territòri. Tres ans après aquela desfacha, la mòrt dau sultan Kay Khusraw II (1237-1246) agravèt la situacion e precipitèt lo declin dau poder centrau. Lei diferentei tribüs turcomanas venguèron alora pauc a pauc independentas e lo Sultanat de Rom dispareguèt en 1307 ambé la mòrt sensa fiu de son darrier sultan.

Liames intèrnes[modificar | modificar la font]

Bibliografia[modificar | modificar la font]

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. 1077 es tradicionalament considerada coma l'annada d'aquela conquista mai lo contraròtle de la vila foguèt en realitat contestat de 1075 a 1081.