Luxemborgés
Aparéncia
| Lëtzebuergesch | |
| Parlat en | Luxemborg, Alemanha, Belgica, França |
|---|---|
| Locutors | ~400 000[1] |
| Classificacion lingüistica | |
| Estatut oficial | |
| Oficial de | Luxemborg |
| Còdis lingüistics | |
| ISO 639-1 | lb |
| ISO 639-2 | ltz |
| ISO 639-3 | ltz |
| Ethnologue | ltz |
| Glottolog | luxe1244 |
| Linguasphere | 52-ACB-db |
| ASCL | 1302 |
| IETF | lb |
Mòstra Artikel 1
All Mënsch kënnt fräi a mat deer selwechter Dignitéit an deene selwechte Rechter op d'Welt. Jiddereen huet säi Verstand a säi Gewësse krut a soll an engem Geescht vu Bridderlechkeet deenen anere géintiwwer handelen. | |
| Mapa | |
Lo luxemborgés[2][3] o francic luxemborgés[4][5] (/lyʦemburˈ(d)ʒes/; autonim: Lëtzebuergesch, prononciat [ˈlətsəbuəjəʃ] ) es lo nom atribuit a la varietat del francic parlada principalament en Luxemborg, totparièr en Belgica, en França e en Alemanha. Lo luxemborgés es la lenga nacionala de Luxemborg.


Lexic
[modificar | modificar lo còdi]| Occitan (Lem.) | Allemand | Néerlandais | Luxembourgeois | Prononciation standard |
|---|---|---|---|---|
| la tèrra | die Erde | de aarde | d'Äerd | ɛət |
| le ciau/ceu | der Himmel | de hemel | den Himmel | ˈhɪməl |
| l'aiga | das Wasser | het water | d'Waasser | ˈvaːsɐ |
| lo fuòc | das Feuer | het vuur | d'Feier | ˈfaiɐ |
| l'òme | der Mann | de man | de Mann | mɑn |
| la femna | die Frau | de vrouw | d'Fra | fʁaː |
| minjar | essen | eten | iessen | ˈiəsən |
| beure | trinken | drinken | drénken | ˈdʁeŋkən |
| grand/beu | groß | groot | grouss | gʁəus |
| pitit | klein | klein | kleng | klɛŋ |
| la nuèch/nuèit | die Nacht | de nacht | d'Nuecht | nuəɕt |
| lo jorn | der Tag | de dag | den Dag | daːx |
- Moien - Bonjorn
- Äddi - Au reveire
- Wann ech gelift - si te/vos plai
- Merci - Mercés
- Lëtzebuerg - Luxemborg
- lëtzebuergesch - luxemborgés
- Trottoiren - trepadors
Nòtas e referéncias
[modificar | modificar lo còdi]- ↑ «Le nombre de locuteurs du luxembourgeois revu à la hausse» (en francés). infolux.uni.lu.
- ↑ «Luxembourgeois» (en francés). Multidiccionari Occitan Dicodòc. Congrès permanent de la lenga occitana.
- ↑ Centre de terminologia. «Luxemborgés». Diccionari de las lengas del mond, 2015.
- ↑ Rispail, Marielle (1999). «Le francique luxembourgeois dans une situation paradoxale de part et d’autre de la frontière : une pratique sans école, une école sans pratique». A: Lidil - Revue de linguistique et de didactique des langues, p. 75–93.
- ↑ Abalain, Hervé. Le français et les langues historiques de la France. J.-P. Gisserot, p. 247. ISBN 9782877478816.