Amalasonta

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Amalasonta

Representacion d'Amalasonta dins las Cronicas de Nuremberg
Representacion d'Amalasonta dins las Cronicas de Nuremberg
Biografia
Naissença vèrs 495
N. a
Decès 2 d'octòbre de 535
D. a
Causa de decès
Assassinat/ada per
Luòc d'enterrament
Lenga mairala
Fogal ancestral
País de nacionalitat
Paire
Maire
Oncle
Tanta
Grands
Bèlamaire
Bèlpaire
Fraire
Sòrre
Conjunt
Companh/a
Filh/a
Religion
Membre de
Familha nòbla
Membre de
l'equipa esportiva
posicion de jòc
tir (esquèrra/drecha)
grad dan/kyu
Grop etnic
Orientacion sexuala
Profession
Emplegaire
Domeni d'activitat
Escolaritat
Diplòma
Director de tèsi
Estudiant de tèsi
Foncion politica
Residéncia oficiala
Predecessor
Successor
Partit
Tessitura
Label discografic
Lista de cançons
Discografia
Mission de l'astronauta
Distincions e prèmis
Branca militara
Grad militar
Etapa de canonizacion
Familha nòbla
Títol de noblesa
Títol onorific
Comandament
Conflicte
Jorn de la fèsta
País: Reialme ostrogòt
Epòca: Nauta Edat Mejana
Règne: 534 a 535
Dinastia: Amals
Davancièr: Atalaric
Successor: Teodat

Amalasonta (Amalaswintha), foguèt regenta del reialme ostrogòt d'Itàlia de 526 a 534, del temps que son filh Atalaric foguèt minor. A sa mòrt, se proclamèt reina e regnèt dusqu'en 535.

Regéncia[modificar | modificar la font]

Quand Atalaric succediguèt a son grand Teodoric, èra encara un mainat de dètz annadas. Sa maire, Amalasonta, filha del grand rei assegurèt la regéncia e l'exercici vertadièr del poder[1].

Politica interiora[modificar | modificar la font]

La regenta cerquèt a apasir las tensions entre gòts e romans qu'èran aparegudas a la fin del règne de son paire, e qu'avián menat a l'execucion de Boeci e Simmac. Tornèt los bens qu'avián estats confiscats a las familhas[2].

Politica exteriora[modificar | modificar la font]

La politica de la regenta mena a un desengatjament fàcia als autres reialmes germanics. Los ostrogòts laissan los francs destruire lo reialme burgond en 532-534 e l'influéncia sus los visigòts s'arresta. Amalasonta daissèt Amalaric, felen de Teodoric lo Grand, regnar, e quita la Provença, zòna de contacte amb los visigòts. Una part dels soldats del reialme italian junhan alara lo reialme visigòt, qu'es dirigit, a partir de 531, per un ostrogòt, Teudis. Pasmens, quand la Panònia Sirmiensis es envasida, lo general Vitiges desfa los gepids e eruls[3].

Amalasonta cerca a tornar establir de bonas realcions amb l'Empèri d'Orient, çò que permet l'organizacion d'una oposicion a la regenta. Lo màger dangier es Teodat, nebot de Teodoric e apartat de la succession reiala[4].

Règne[modificar | modificar la font]

Atalaric mòriguèt ancara jòune. Amalasonta se proclama reina e va regnar una annada. Primièra femna a èsser la sobeirana dels gòts, pren son cosin Teodat coma coregent. Aquel fa lèu-lèu arresta la reina, que foguèt assasinada en 535, vèrs lo 30 d'abril[5].

Referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Wolfram 1990, p. 350-351.
  2. Wolfram 1990, p. 351.
  3. Wolfram 1990, p. 351-352.
  4. Wolfram 1990, p. 352
  5. Wolfram 1990, p. 355-356.

fonts[modificar | modificar la font]

  • (fr) Herwig Wolfram, 1990, Histoire des Goths, Évolution de l'Humanité, París, Albin Michel.