Teodat

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Teodat

Moneda de Teodat
Moneda de Teodat
Biografia
Naissença vèrs 480
N. a
Decès decembre de 536
D. a
Causa de decès
Assassinat/ada per
Luòc d'enterrament
Lenga mairala
Fogal ancestral
País de nacionalitat
Paire
Maire
Oncle
Tanta
Grands
Bèlamaire
Bèlpaire
Fraire
Sòrre
Conjunt
Companh/a
Filh/a
Religion
Membre de
Familha nòbla
Membre de
l'equipa esportiva
posicion de jòc
tir (esquèrra/drecha)
grad dan/kyu
Grop etnic
Orientacion sexuala
Profession
Emplegaire
Domeni d'activitat
Escolaritat
Diplòma
Director de tèsi
Estudiant de tèsi
Foncion politica
Residéncia oficiala
Predecessor
Successor
Partit
Tessitura
Label discografic
Lista de cançons
Discografia
Mission de l'astronauta
Distincions e prèmis
Branca militara
Grad militar
Etapa de canonizacion
Familha nòbla
Títol de noblesa
Títol onorific
Comandament
Conflicte
Jorn de la fèsta
País: Reialme ostrogòt
Epòca: Nauta Edat Mejana
Règne: 534 a 536
Davancièr: Amalasonta
Successor: Vitiges

Teodat (o Theodahat, Theodahad), foguèt rei del reialme ostrogòt d'Itàlia de 534 a 536.

Origina e règne d' Atalaric[modificar | modificar la font]

Teodat es lo filh de Trasamund, rei vandal d'Africa e d'Amalafrida, la sòrre de Teodoric lo Grand, e alaidonc lo nebot d'aquel. Esposèt Gudeliva[1], mas avant de morir, Teodoric caussiguèt son felen Atalaric per li succedir, al prejudici de Teodat[2].

Teodat viu en Toscana o aquista de bens privats e tamben apartenent a la corona. Aquelas usurpacions mena la regenta Amalasonta a prene de mesuras contra son cosin. Teodat ven alara un adversari politica de la regenta e desvolopa un plan secret de venda de la Toscana a l'Empèri Bizantin en en escambi d'una renta a vida a Constantinòble[2].

Règne e guèrra[modificar | modificar la font]

Atalaric mòriguèt ancara jòune. Amalasonta se proclama reina e va regnar una annada. Primièra femna a èsser la sobeirana dels gòts, pren Teodat coma coregent (consors regni). Aquel fa lèu-lèu arresta la reina, que foguèt assasinada en 535, vèrs lo 30 d'abril[3].

L'emperaire d'Orient, Justinian Ièr, qu'aviá de relacions diplomaticas amb Amalosonta, profècha del murtre, presentat coma un afront, per amodar una guèrra de conquista del reialme ostrogòt. Teodat envia d'emissaris a Constantinòble, escriu amb sa femna Gudeliva a Justinian e Teodora ne pòdon ren cambiar. A la fin de 535, l'ataca de l'Illíria, e aquela de la Sicília per Belisari lancejan la guèrra gotica[4].

Belisari desbarca en Itàlia, e pren Rhegium, l'actuala Reggio de Calàbria, pas defenduda per Ebrimud, lo gendre de Teodat e es lèu a Nàpols. Lo rei arriba amb una armada a la fin de novembre de 536 a Roma, mas una revòlta dels soldats lo fòrça a fugir vèrs Ravena e es assassinat. L'armada ostrogòta proclama Vitiges nòu rei[5].

Referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Wolfram 1990, p. 389.
  2. 2,0 et 2,1 Wolfram 1990, p. 350-351.
  3. Wolfram 1990, p. 355-356.
  4. Wolfram 1990, p. 356.
  5. Wolfram 1990, p. 358-359

fonts[modificar | modificar la font]

  • (fr) Herwig Wolfram, 1990, Histoire des Goths, Évolution de l'Humanité, París, Albin Michel.