Sètge de Constantinòple (1453)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar

Lo sètge de Constantinòple de 1453 designa la presa de Constantinòple per li tropas musulmanis dirigidis per lo sultan Mehmet II. La batalha comencèt lo 6 d'abriu de 1453 e s'acabèt lo 29 de mai de 1453. Aguèt un resclantiment immens : marquèt la fin de l'Empèri Bizantin e la data dau 29 de mai de 1453 es sovent adoptada per definir la fin de l'Edat Mejana.

Per atacar la vila, li Turcs reüniguèron una armada de 80 000 a 100 000 òmes e una flòta de 130 naviris[1]. Dins la vila, lei Bizantins tenián una fòrça de 5 000 soudats ajudats per 2 000 combatents venguts dau rèsta d'Euròpa crestiana e 26 naviris. La vila teniá tanben un sistèma de fortificacions ancian e eficaç : lei Turcs avián ja atacats sensa succès la capitala bizantina en 1391-1392, 1394-1402 e 1422. Pasmens, lo declin continú de l'Empèri Bizantin, lo sieu isolament diplomatic e la poissança restaurada de l'Empèri Otoman après li invasions mongòli dau decenni 1400 entraïnèron l'aparicion de condicions favorabli au redreiçament de la poissança turca. Fàcia lu barris de Constantinòple, lu Turcs poguèron isolar la ciutat bizantina gràcias a d'operacions gigantesci coma lo transpòrt terrèstre d'una flòta per blocar lu pòrts bizantins e alinhar una artilhariá modèrna que va tenir un ròtle decisiu per batre li fortificacions bizantini e i permetre l'intrada dei sieunas tropas. La superiotat numerica permetèt alora ai Turcs d'eliminar lu centres de resisténcia. Lo 29 de vèspre, lo sultan Mehmet poguèt intrar dins la vila que va venir la capitala novèla de l'Empèri Otoman. La màger part dei caps bizantins èran mòrts au combat o capturats marcant la disparicion finala de l'Empèri.

Referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Franz Babinger, Mahomet II le Conquérant et son temps : 1432-1481 ; La grande peur du monde au tournant de l'Histoire, Paris, Payot, coll. « Bibliothèque historique », 1954