Leandro Fernández de Moratín

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Moratín peu son amic Francisco de Goya

Leandro Fernández de Moratín (Madrid, lo 10 de març de 1760 - París, lo 21 de junh de 1828) que ho un dramaturg e un poeta espanhòu de la Lutz.

Hilh d'un poeta e dab originas nòblas, qu'estudiè a Valhadolid e, mercès a la soa amistat dab Gaspar Melchor de Jovellanos, grana figura literària, intelectuau, politica e juridica de l'epòca, qu'avó l'escasènça de viatjar en França com secretari deu Comte de Cabarrús.

Qu'arrebó l'ajuda de Manuel Godoy, favorit deu Rei Carlos IV e que comptè enter los Afrancesados durant l'invasion francèsa d'Espanha per las tropas bonapartista.

Après la desfacha napoleoniana qu'avó d'exilià's en França on e's morí.

Òbras[modificar | modificar la font]

Teoria de Comedia (Teoría de la Comedia)[modificar | modificar la font]

Lo vielh e la dròlla (El viejo y la niña)[modificar | modificar la font]

La comedia nava (La comedia nueva)[modificar | modificar la font]

Lo Baron (El Barón)[modificar | modificar la font]

Un òmi es he auberga per ua dauna e bèth hà's passar per un aristocrat esconut e pròche de crubar lo cabau immense, au punt qu'aquesta en mei de tot li provesir, e vòu forçar la soa hilha a cancellar las soas fiançadas entà l'esposar.

La minjadiu (La Mojigata]][modificar | modificar la font]

Dos hrairs e's s'arcastan sus lo biais d'educar las dròllas : un que respècta la soa lbertat e qu'a ua hilha sincèra, l'aute qu'a adoptat ua tanhenta qui deu crubar un eritatge immense mes, constrenta desempeuish la soa mei pregona enfància per ua autoritat exagerada, que's he créder devòta e disposada a acceptar lo convent (en tot deishar lo son eretatge au son pair adoptiu). E realitat que ha de devòta e que fin finala e decideish esposar un arren que valha.

Lo quiò de la dròlla (El sí de la niña)[modificar | modificar la font]

Un vielh que's dispòsa a esposar un dròlla qui he de l'aceptar entà aubedir com ac hosse tostemps, a la soa mair. En realitat, per escansença, que s'es jà promesa au nebòt d'aqueste qui ei tanben aubeissent. Quand ac apren, l'oncle fin finala decideish de'us maridat amassas.