Josèp Anglada

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Anglada
Josèp

Monument a Lesinhan de l'escultor Joaquim Costa.
Monument a Lesinhan de l'escultor Joaquim Costa.
Naissença 11 d'octobre 1868
Lesinhan de las Corbièras
N. a
Decès 13 de julhet 1930
Tolosa
D. a
Causa de decès
Assassinat/ada per
Luòc d'enterrament
Lenga mairala
Fogal ancestral
País de nacionalitat
Paire
Maire
Oncle
Tanta
Grands
Bèlamaire
Bèlpaire
Fraire
Sòrre
Conjunt
Companh/a
Filh/a
Religion
Membre de
Familha nòbla
Membre de
l'equipa esportiva
posicion de jòc
tir (esquèrra/drecha)
grad dan/kyu
Grop etnic
Orientacion sexuala
Profession
Emplegaire
Domeni d'activitat
Escolaritat
Diplòma
Director de tèsi
Estudiant de tèsi
Foncion politica
Residéncia oficiala
Predecessor
Successor
Partit
Tessitura
Label discografic
Lista de cançons
Discografia
Mission de l'astronauta
Distincions e prèmis
Branca militara
Grad militar
Etapa de canonizacion
Familha nòbla
Títol de noblesa
Títol onorific
Comandament
Conflicte
Jorn de la fèsta
profession: Professor d'universitat
país d'origina: Lengadòc, Occitània
distincions: Majoral del Felibritge (1918-1930)
Mestressas
Religion
Estudis
Títol
({{{començamentderenhe}}} - {{{finderenhe}}})
Dinastia {{{dinastia}}}
Servici de {{{començamentdecarrièra}}} a {{{findecarrièra}}}
Grad militar {{{gradmilitar}}}
Arma {{{arma}}}
Coronament {{{coronament}}}
Investitura {{{investitura}}}
Predecessor {{{predecessor}}}
Successor {{{successor}}}
Conflictes {{{conflicte}}}
Comandament {{{comandament}}}
Faches d’armas {{{faitsdarmas}}}
Omenatge
Autras foncions Primièr president de la Societat d'Estudis Occitans


Josèp Anglada (en francés: Joseph Anglade; Lesinhan de las Corbièras, Lengadòc, 11 d'octobre de 1868- Tolosa, 13 de julhet de 1930) foguèt un filològ e romanista occitan. Especializat dins l'estudi de la lirica dels trobadors. Es conegut principalament per aver fach adoptar lo tèrme de lenga occitana a la plaça de lenga provençala.

S'interessèt tanben a la dialectologia occitana e publiquèt un estudi sul parlar de Lesinhan. Erudit important de l'Universitat de Tolosa, demest las vocacions que suscitèt conven de mençonar que dirigiguèt la tèsi de Pere Fouché sus la fonetica e morfologia istorica del rosselhonés.

Biografia[modificar | modificar la font]

Josèp Anglada nasquèt dins una familha modèsta de Lesinhan. Faguèt los estudis a Montpelhièr e foguèt fòrtament influenciat pel medievalista Camile Chabaneu, çò que lo portariá cap als estudis de l'occitan ancian e del francés medieval. Faguèt puèi d'estudis durant dos ans en Alemanha, a l'Universitat de Bonn e puèi a l'Universitat de Friborg. Sa primièra òbra capitala foguèt sa tèsi, presentada a l'Universitat de la Sorbonne, sul trobador Guiraut Riquièr, publicada en 1905. Afogat pels estudis, venguèt puèi professor de collègi abans d'arribar a la facultat, entre d'autres a Tolosa (en 1910) ont foguèt lo successor d'Alfred Jeanroy. Dins l'universitat mondina ensenhèt çò que se sonava en aquel temps la "lenga e la literatura meridionalas". Ailà Anglada faguèt de cambiaments radicals que devián situar l'occitan al centre romanistic de son epòca.

Publiquèt mantuna òbra de divulgacion scientifica sus la lenga occitana, los trobadors e lor istòria, qu'una d'elas foguèt la Grammaire de l'ancien provençal, una de las gramaticas mai completas de son temps sus la lenga d'òc anciana. Fondèt un Institut d'Estudis Meridionals, que lo Centre de Ressorsas Occitanas e Meridionalas n'es uèi l'eiretièr. Demest sos estudiants mai remarcables conven de citar los lingüistas occitans Loís Alibèrt, Josèp Salvat, lo catalan Pere Fouché qu'elaborèt la primièra gramatica istorica del catalan e lo grand poèta rosselhonés Josep Sebastià Pons.

Josèp Anglada representa lo simbòl de l’aligança de l'universitari e del felibre notable. Foguèt elegit manteneire de l'Acadèmia dels Jòcs Florals en 1911. Foguet tanben lo primièr president de la Societat d'Estudis Occitans en 1930. Moriguèt lo 13 de julhet de 1930 en seguida d'una emiplegia.

Òbras[modificar | modificar la font]

Cèrtas òbras de Josèp Anglada se pòdon legir en seguir los ligams extèrnes enjós.

Literatura[modificar | modificar la font]

  • Le Troubadour Guiraud Riquier. Étude sur la décadence de l'ancienne poésie provençale (1905)
  • Les Troubadours, leurs vies, leurs œuvres, leur influence (1908)
  • La Bataille de Muret (1913)
  • Onomastique des troubadours (1916)
  • Poésies du Troubadour Peire Raimon de Toulouse (1920)
  • Histoire sommaire de la littérature méridionale au Moyen-Âge (1921)
  • Anthologie des troubadours (1927)
  • Les Troubadours de Toulouse (1928)
  • Les Troubadours et les Bretons (1929)


Lingüistica[modificar | modificar la font]

  • Pour étudier les patois méridionaux. Notice bibliographique
  • Grammaire élémentaire de l'ancien français
  • Grammaire de l'Ancien Provençal ou ancienne Langue d'Oc. Phonétique & morphologie
  • Notes sur l'emploi de l'article en français

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]