Frantz Fanon

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Frantzfanonpjwproductions.jpg

Frantz Fanon (nascut lo 20 julhet 1925 a Fort-de-France, Martinica, França e mòrt lo 6 decembre 1961 a Bethesda, Maryland, Estats Units) foguèt un psiquiatre, escrivan e teorician de l'anticolonialisme e de la revolucion negra.

Vida[modificar | modificar la font]

A 18 ans, quitèt la Martinica per rejónher las Fòrças Francesas Liuras en Dominica e participar a la Segonda Guèrra Mondiala a la Batalha d'Alsàcia. En 1951, s'installèt en psiquiatria amb Francesc Tosquelles, l'exiliat catalan e fondator de la psicoterapia institucionnala. En 1953, arriba en Argeria e ven lo cap de servici a l'espital psiquiatric de Blida-Joinville.

En 1954, rejonhèt lo Front de Liberacion Nacionala. En decembre de 1956, desmissiona de son pòst. Fòrabandit d'Argeria en genièr de 1957, anèt en Tunisia e escrivèt per lo jornal del FLN, El Moudjahid.

Moriguèt de leucemia.

Pensadas[modificar | modificar la font]

Dins son primièr libre, Peau noire, masques blancs, publicat en 1952, un libre qu'afirma qu'èsser colonitzat es mai que fisicament subjugat, es tanben culturalament en perdent una lenga e en assumissent un autre, coma "Parlar... es assumir una cultura, suportar lo pes d'una civilizacion."

Òbras[modificar | modificar la font]

  • Peau noire, masques blancs (Pèl negra, mascas blancas), 1952
  • L'An V de la révolution algérienne (L'An V de la revolucion argeriana), 1959
  • Les Damnés de la Terre (Los damnats de la tèrra), 1961
  • Pour la révolution africaine (Per la revolucion africana), 1964