Etiopians (mitologia grèga)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Dins la mitologia grèga, se nomena mai sovent Etiopians los pòbles d'Africa, al sud d'Egipte, avent una color de pèl negra. Aqueste nom significa « cara brutlada » (Αἰθιοπία / Aithiopía, de αἴθω / aíthô « brutlar » e ὤψ / ốps, « cara ») e fa referéncia a la legenda de Faeton, nascut de l'union d'Elios e de Climèna, esposa de Meròps, rei dels Etiopians[1]. Dins sa fòla correguda pel cèl sul carri de son paire, s'apròcha tròp près del sòl de la Tèrra. Las populacions que vivian dins aquestas regions près du reialme d'Ocean (Ὠκεανός / Ôkeanós), foguèron alara brutladas e marcadas, e tanben lo descendéncia, çò qu'explicava lor tina escura, e la Libia transformada en desèrt.

Los Etiopians dins la mitologia grèga[modificar | modificar la font]

Los Ethiopians apareisson dins los mai ancians tèxtes mitologics grècs, figuran dins l’Iliada e l’Odissèa. Apareisson alara coma un pòble alunhat, al tèrme del mond, près de l'Ocean, un pòble sens repròchi que pels dieus - Zèus e los autres dieus dins l’Iliada, Poseidon dins l’Odissèa - von taulejar, se trapan alara momentaneàment copats dels autres mortals. Situats al sud[N 1] son divisats entre Etiopians orientals e Etiopians occidentals. S'acòdis mai sovent a veire pas dins aquestes Etiopians de la mitologia, tant per Omèr que pels autors antics posteriors, d'abitants de las regions formant l'Etiopia modèrna[2],[N 2]. Se pensa que jogavan un ròtle important dins lo cicle troian per exemple amb l'accion de Memnon dins l'epopèa perduda de l’Etiopida.

L'etimologia mai sovent retenguda del nom etiopian, cara brutlada, fa veire en eles de populacions de pèl escura. Lo linguista Jean Haudry, el, prepausèt de remandar auesta etimologia unanimament admesa per veire a l'origina dins los Etiopians de « caras-lusentas » que concep coma eissit dels fòrce ancians mites indoeuropèus[3]. Mas se vei mai sovent dins los Etiopians d'Omèr puèi dels autres recits mitologics d'abitants de las regions situadas al sud de la Mediterranèa (Libia, sud d'Egipte) o, un pauc mens correment[4], d'orientals de pèl escura[5]. Jonathan S. Burgess fa observar que l'idèa d'un ligam precoç entre los Etiopians mitologics e l'Africa es possible e acceptada per fòrça cercaires[6], soslinha que lo mond micèu aviá de contactes segurs amb l'Egipte e que de contactes al mens indirèctes son tanben atestats per l'epòca dicha de las Edats sornas que se podèt veire l'elaboracion del recit omeric.

D'entre los Etiopians dins la mitologia grèga, se pòt comptar entre autres

Los Ethiopians pels istorians grècs[modificar | modificar la font]

Amb lo desvelopament d'un mond d'enquèstas renovelat sul mond que los enrodava, a l'origina de nòstras sciéncias modèrnas, los Grècs ensagèron de descriure lo mond que los enrodava d'un biais mai fisable que lo mite, los primièrs geografs e hstorians grècs cerquèron alara a plaçar dins lo mond conegut los Etiiopians mencionats dins los mites.

Ecatèu de Milet sembla aver estat lo primièr a los situar clarament al sud d'Egipte. Erodòt destria dels Etiopians d'Africa e d'Asia, e menciona d'entre los Etiopians del sud de la Libia los « Etiopians Longa-Vida » o Macrobis, que gardan de caracteristicas meravelhosas (an una longevitat extraordinària, per una font qu'es una mena de font de jovença)[8].

Mai tard, Diodor de Sicília cerca a abordar una istòria universala dins sa Bibliotèca istorica e recapitula dins sos primièrs libres las diferentas donadas de la mitologia dins los istoricizant. Situa los Etiopians en Nubia, a luòc l'actual del Sodan.

Diodor consacra son libre III a la descripcion dels Etiopians:

Los Etiopians dins lo roman grèc[modificar | modificar la font]

Al sègle IV, Eliodòr d'Emèsi publica un roman grèc, Etiopicas (en grèc ancian Αἰθιοπικά / Aithiopiká), conegut tanben jol títol Theagèna e Cariclèu. Considerat coma una granda òbra epica de l'Antiquitat

Usatge del nom dins l'Antiquitat tardièra[modificar | modificar la font]

Après l'escafament del reialme nubian de Meroè al sègle IV, lo nom d'Etiopia es utilizat (al mèsme temps que d'autres noms) a l'encòp pels reis de Nubia e aquestes d'Axom[9]; apareis tanben dins una inscripcion del rei Ezana datant de la mitat de sègle IV[10].

Annèxes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Çò qu'indicariá Od. 4,84 selon J.S. Romm, The Edges of the Earth in Ancient Thought: Geography, exploration and fiction, Princeton, 1994, p.  49
  2. Segon Berhanou Abebe, es pasmens pas inversemblable qu'una brèva mencion dels « Etiopians » dins un fragment d'Esiòde faga referéncia a un dels Estats preaxoumitas (Hstoire de l'Éthiopie d'Axoum à la Révolution, p. 27).

Referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Modèl:OviMét, II, 1-271.
  2. J.W. Gardner, « Blameless Ethiopians and others », Greece and Rome, 24, 1977,p. 185
  3. Jean Haudry, La religion cosmique des Indo-Européens, Arché Les Belles Lettres, Milano/Paris, 1987
  4. Andrea Debiasi, L'epica perduta, Hesperia 20, Rome, 2004, p. 125-126
  5. Robert Drews, Aethiopian Memnon, African or Asiatic?, Rheinisches Museum, 112, 1969, p.  191
  6. J.S. Burgess, The Tradition of Trojan War in Homer and the Epic Cycle, Johns Hopkins University Press, Baltimore, 2004, p. 250
  7. Frank M. Snowden Jr., « Blacks in Antiquity. Ethiopians in the Greco-Roman Experience » in The Journal of African History, Vol. 12, No. 1 (1971), pp. 157-159.
  8. Hérodote, Enquête, III, 23.
  9. Stuart Munro-Hay, Aksum : An African Civilisation of Late Antiquity, 1991, pp 19-20
  10. Munro-Hay, pp. 134-135

Bibliografia[modificar | modificar la font]

  • Étienne Bernand, Abraham Johannes Drewes, Roger Schneider, Francis Anfray, Recueil des inscriptions de l'Éthiopie des périodes pré-axoumite et axoumite, Académie des inscriptions et belles-lettres, De Boccard, 1991 Modèl:ASIN ;Modèl:Lire en ligne

Articles[modificar | modificar la font]