Caòs (mitologia)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Pagina d'ajuda sus l'omonimia Pels articles omonims, vejatz Caòs.
Caòs per Wenceslas Hollar (1607-1677)

Segon la mitologia grèga, lo Caòs (en grèc Χάος Khaos) foguèt lo principi infòrme existissent dempuèi totjorn de que foguèron creats los primièrs dieus e totas las causas. Comun als diferents mites cosmogonics grècs, èra concebut coma una mescla desordenada de tots los elements, que segon los grècs ancians èran quatre: tèrra, aire, aiga e fuòc.

Las tres caracteristicas mai importantas del Caòs:

  • Es un trauc sens fons ont tot tomba d'un biais immancable. Çò que contrasta radicalament amb la Tèrra que n'emergís per ofrir un luòc estable.
  • Es un luòc sens cap d'orientacion possibla, ont tot tomba en totas las direccions.
  • Es un espaci que dividís: aprèp que la Tèrra e lo Cèu se separèron, lo Caòs rèsta entre los dos.

Esiòde, poèta grèc del sègle VIII AbC, citava dins son òbra Teogonia que « abans de totas las causas existissiá lo Caòs; e aprèp Gèa la fertilitat, pilar solid de totes los Immortals qu'abiten els sucs del nevat Olimp e lo Tartar fòsc enclavat dins las prigondors de la tèrra espaciosa; e aprèp Eròs, lo mai bèl dels dieus immortals, que trenca las fòrcas, e que de totes los dieus e de totes los òmes possedís l'intelligéncia e sciéncia. E del Caòs nasquèt Erèb e la negra Nix, (...) »

Lo poèta roman del sègle I, Ovidi, definís lo Caòs primogenitor atal: « (...) quand la mar e la tèrra e el çò que cobrís tot lo firmament èran units e tota la natura semblava una bola, aquò èra nomenat Caòs » (Las Metamorfòsis, Libre I, 6-7).

Bibliografia[modificar | modificar la font]